کد مطلب: 424774
نگهداشتن دست روی دستهدنده میتواند باعث آسیب به خودرویتان شود!
تاریخ انتشار : جمعه ۲۶ آذر ۱۳۹۵ ساعت ۰۲:۲۱
به گزارش پدال، احتمالاً هنگام دورههای آموزشی دریافت گواهینامه فرد آموزشدهنده به شما گفته که هر دو دست خود را تا حد امکان روی فرمان قرار دهید و اگرچه شاید شما با گذشت زمان و به دست آوردن تجربهی بیشتر برخی روشهای خود را داشته باشید اما این قانون واقعاً به درد شما میخورد. بسیاری از ماها تنبل هستیم و دست خود را روی دستهدنده نگه میداریم اما آیا میدانید که با این کار میتوانید به گیربکس خودرو آسیب برسانید؟
با دنبال کردن دستهدنده به داخل تونل گیربکس و نگاه کردن به طرف دیگر میلهی کنترلی را خواهید یافت که دارای دوشاخهی انتخاب کننده بوده و هر شاخه برای دو دنده مشترک است. این دوشاخهی تعویض کننده برای درگیر شدن با پیوست دندانهای (دندهای که در شفت گیربکس و در حال چرخش دیده میشود) طراحی شده است. سپس این شاخه باعث فشار دادن پیوست دندانهای به طرف دندهی موردنیاز میشود، این عمل با کمک سنکرون انجام میشود تا عمل درگیر شدن قطعات دندانهدار به نرمی صورت گیرد.
بنابراین دوشاخهی انتخاب کننده برای اعمال نیرو به پیوست دندانهای طراحی شده و تماسهای کوچک در هر طرف شاخه به عنوان مناطق تماس بین دو شاخه استفاده میشود. البته دوشاخهی انتخاب کننده زمان کوتاهی را به پیوست دندانهای تماس مییابد؛ اما با قرار دادن دست خود روی دستهدنده، این فشار دوشاخه برای دورهی ثابتی خاتمه مییابد و بنابراین باعث ایجاد ساییدگی ناخواسته میشوید.
عموماً دوشاخههای تعویضی از فولاد سخت شده ساخته میشوند بنابراین میتوانند فشار نرمال ایجاد شده حین تعویض دنده را تحمل کنند اما وزن دست شما روی دستهدنده میتواند ساییدگی پیوست دندانهای و دوشاخهی انتخاب کننده را سرعت بخشد.
سناریوی بدتر اینکه شما میتوانید باعث شکستن دوشاخهی انتخاب کننده و یا ساییدگی بست پیوست دندانهای شوید که این امر مشکلات بیشتری را برای گیربکس ایجاد خواهد کرد؛ بنابراین از این به بعد تمرین کنید که پس از هر بار تعویض دنده مجدداً دست خود را روی فرمان قرار میدهید و حداکثر کنترل خودروی خود را در اختیار دارید. از این طریق مهارتهای رانندگی شما نیز ارتقا خواهد یافت و خودرویتان امنتر و دقیقتر خواهد بود و البته گیربکس نیز به خاطر عدم وجود فشار ناخواسته روی قطعاتش از شما تشکر خواهد کرد.
با مزیتهای ایمنی واضحی که نگهداشتن هر دو دست روی فرمان دارد مطمئن شوید که دستهای خود را در حالت ساعت 10 و 2 قرار میدهید و دستهدنده را نیز تنها بگذارید! زیرا در این مورد جذابترین راه صحیحترین راه نیست!
کلمات کلیدی : دسته دنده+مکانیک خودرو+دیفرانسیل
نظراتی که به تعمیق و گسترش بحث کمک کنند، پس از مدت کوتاهی در معرض ملاحظه و قضاوت دیگر بینندگان قرار می گیرد. نظرات حاوی توهین، افترا، تهمت و نیش به دیگران منتشر نمی شود.
به گزارش پدال،احتمالاً هنگام دورههای آموزشی دریافت گواهینامه فرد آموزشدهنده به شما گفته که هر دو دست خود را تا حد امکان روی فرمان قرار دهید و اگرچه شاید شما با گذشت زمان و به دست آوردن تجربهی بیشتر برخی روشهای خود را داشته باشید اما این قانون واقعاً به درد شما میخورد. بسیاری از ماها تنبل هستیم و دست خود را روی دستهدنده نگه میداریم اما آیا میدانید که با این کار میتوانید به گیربکس خودرو آسیب برسانید؟
با دنبال کردن دستهدنده به داخل تونل گیربکس و نگاه کردن به طرف دیگر میلهی کنترلی را خواهید یافت که دارای دوشاخهی انتخاب کننده بوده و هر شاخه برای دو دنده مشترک است. این دوشاخهی تعویض کننده برای درگیر شدن با پیوست دندانهای (دندهای که در شفت گیربکس و در حال چرخش دیده میشود) طراحی شده است. سپس این شاخه باعث فشار دادن پیوست دندانهای به طرف دندهی موردنیاز میشود، این عمل با کمک سنکرون انجام میشود تا عمل درگیر شدن قطعات دندانهدار به نرمی صورت گیرد.
بنابراین دوشاخهی انتخاب کننده برای اعمال نیرو به پیوست دندانهای طراحی شده و تماسهای کوچک در هر طرف شاخه به عنوان مناطق تماس بین دو شاخه استفاده میشود. البته دوشاخهی انتخاب کننده زمان کوتاهی را به پیوست دندانهای تماس مییابد؛ اما با قرار دادن دست خود روی دستهدنده، این فشار دوشاخه برای دورهی ثابتی خاتمه مییابد و بنابراین باعث ایجاد ساییدگی ناخواسته میشوید.
عموماً دوشاخههای تعویضی از فولاد سخت شده ساخته میشوند بنابراین میتوانند فشار نرمال ایجاد شده حین تعویض دنده را تحمل کنند اما وزن دست شما روی دستهدنده میتواند ساییدگی پیوست دندانهای و دوشاخهی انتخاب کننده را سرعت بخشد.
سناریوی بدتر اینکه شما میتوانید باعث شکستن دوشاخهی انتخاب کننده و یا ساییدگی بست پیوست دندانهای شوید که این امر مشکلات بیشتری را برای گیربکس ایجاد خواهد کرد؛ بنابراین از این به بعد تمرین کنید که پس از هر بار تعویض دنده مجدداً دست خود را روی فرمان قرار میدهید و حداکثر کنترل خودروی خود را در اختیار دارید. از این طریق مهارتهای رانندگی شما نیز ارتقا خواهد یافت و خودرویتان امنتر و دقیقتر خواهد بود و البته گیربکس نیز به خاطر عدم وجود فشار ناخواسته روی قطعاتش از شما تشکر خواهد کرد.
با مزیتهای ایمنی واضحی که نگهداشتن هر دو دست روی فرمان دارد مطمئن شوید که دستهای خود را در حالت ساعت 10 و 2 قرار میدهید و دستهدنده را نیز تنها بگذارید! زیرا در این مورد جذابترین راه صحیحترین راه نیست!
۵۴۵۴
اگر معمولا نمی توانید محل پارک خودروی خود را به سادگی بیابید و باید برای این کار زمان طولانی صرف کنید یک ابزار هوشمند ساده می تواند در این زمینه به شما کمک کند.
به گزارش یوزفول فور ریل، برای حل این مشکل حتی نیازی به نصب سیستم های گران قیمت جی پی اس هم نیست و تنها کافی است وسیله ای به نام TrackR را خریداری کنید. این وسیله که به اندازه کف دست است همراه با یک برنامه موبایلی عرضه می شود.
شما می توانید از TrackR برای یافتن محل قرارگیری دیگر اشیا مانند کلیدها، کیف، ساک های مسافرتی و هر وسیله مهمی که نگران گم کردنش هستید استفاده کنید و سپس با برنامه موبایلی TrackR آن را ردگیری کرده و بیابید. برای این کار در محیط برنامه بر روی دکمه ابزار را بیاب یا find device در پایین صفحه ضربه می زنید و برنامه موقعیت دقیق ابزار مورد نظر را به شما نشان می دهد.
قیمت این محصول ۲۹ دلار و عمر باتری آن ۱۲ تا ۱۸ ماه است و بعد از گذشت این مدت می توان با پرداخت یک دلار باتری جدید خریداری کرد.
منبع : مهر
همه ما با صحنهای مواجه شدهایم که در آن از آینهی عقب دود خارج شده از اگزوز را دیدهایم. محفظهی احتراق داخلی پیشرانه محصولات متنوعی تولید میکند که برای چرخش میللنگ بکار میرود. این محصولات از طریق اگزوز به هوا وارد میشوند؛ و این گازهای خارج شده هستند که میتوانند باعث نگرانی ماشین بازها شوند.
دود سیاه
دودهای سیاه خارج شده از اگزوز معمولاً نگرانی زیادی را ایجاد نمیکنند و این موضوع با توازن احتراق کنترل شده توسط ECU در ارتباط است. دود تیرهتر قابل مشاهده به علت به هم خودرو مخلوط سوخت و هوا و در زمانی است که نسبت هوا/سوخت به زیر استوکیومتری بهینه میرسد (14.7 به 1 در پیشرانهی بنزینی، 14.5 به 1 در پیشرانهی دیزلی).
شمع تنها میتواند میزان معینی از سوخت را در یک دوره مشتعل کند بنابراین سوختی که مشتعل نشده به داخل سیستم اگزوز وارد شده و در آنجا میسوزد.
این شرایط میتواند به علت نشتی انژکتور سوخت، لولهی برگشت سوخت مسدود شده، سنسور اکسیژن شکسته شده و یا بسته شدن تنظیم کنندهی فشار سوخت ایجاد شود. فیلتر هوای کثیف نیز از ورود هوای تمیز به محفظه احتراق جلوگیری کند. این موضوع نهتنها حجم هوای ورودی را محدود میکند بلکه به علت حضور آلایندههای ناخواسته راندمان احتراق را نیز پایین میآورد.
دود آبی
دود آبی در خودروهایی که مخلوط ناخواسته روغن داخل ترکیب هوا/سوخت داشتهاند دیده میشود. این دود به این معنی است که اجسام آلودهکنندهای داخل سیلندرها وجود داشته و به همراه سوخت و هوا میسوزند.
این آلایندهها به دلیل ایجاد اختلال در سیلندرها، پیستونها، سوپاپها و نقص قطعاتی نظیر رینگ پیستونها ایجاد میشوند. پیشرانهها به منظور تحمل شرایط سخت ساخته میشوند بنابراین هرگونه انحراف در ابعاد به علت پوشش ثابت و پیچخوردگی کوچک در قطعات یاد شده میتواند اجازه دهد که روغن استفاده شده برای روانسازی به داخل سیلندرها وارد شود.
سوپاپ آسیب دیده به روغن اجازه میدهد تا از مجموعه سوپاپ بالای سر سیلندر راه خود به داخل سیلندر را پیدا کند. همچنین در صورت آسیب رینگ پیستون نیز روغن از محل اتصال میللنگ به داخل سیلندرها وارد خواهد شد.
فشارهای متنوع داخل محفظه احتراق در سراسر چرخهی پیشرانه میتواند منجر به مکش روغن از همان راهی شود که مخلوط سوخت/هوا مکیده میشود. این امر میتواند به فقدان تراکم داخل سیلندرها منجر شده و فشار داخل میللنگ را افزایش دهد که نتیجهی آن کاهش قدرت خواهد بود.
دود آبی در خودروهای تیون شده و توربو دار معمولتر است. با افزایش قدرت خروجی پیشرانه، فشار بیشتری به قطعات آن وارد شده و این امر احتمال نشتی روغن را افزایش میدهد. پیشرانههای توربو نیز میتوانند آسیب ببینند و روغنی که برای روانسازی چرخش توربین بکار میرود به داخل سیلندرها وارد شود.
دود سفید
این ماده احتمالاً دود نیست بلکه بخار است؛ و نباید خیلی نگران موضوع بود. احتمالاً این بخار را در زمانی که هوا سرد است مشاهده میکنید. خوشبختانه این مسئله جای نگرانی ندارد زیرا بخاری است که از احتراق پیشرانه تولید میشود.
زمانی که سیستم اگزوز هنوز سرد است بخار میتواند متراکمتر باشد تا جایی که بعد از خروج قابل مشاهده شود. این بخار هنوز هم در شرایطی که دما زیر 10 درجه سانتی گراد است قابل مشاهده بوده و دما و رطوبت هوا تراکم و قابلیت دید این بخار سفید را تغییر میدهند.
اگر خودروی شما بهطور کامل گرم شده دمای محیط معقول بوده و خودرو هنوز هم بخار تولید میکند بهتر است نگاهی به واشر سرسیلندر و یا حتی خود سرسیلندر برای بروز داغی بیشازحد بیندازید.
واشر سر سیلندر برای جدا نگهداشتن روغن و سیستمهای خنک کننده طراحی شده و همچنین باعث به همپیوستگی سر سیلندر و محفظههای احتراق میشود. شکاف یا ترک در این واشر که اکثراً به علت گرم شدن بیشازحد یا عدم اجازه دادن به گرم شدن تدریجی خودرو اتفاق میافتد مایعات را به مکانهایی که در حالت معمول نباید آنجا باشند میفرستد. اگر واشر سرسیلندر در بخشی ویژه خراب شود مایع خنککننده به داخل سیلندرها وارد خواهد شد.
پس از این واقعه پیشرانه تلاش خواهد کرد تا آب را متراکم کرده و بسوزاند که این امر منجر به آسیب شدید پیشرانه خواهد شد. ابعاد نشتی میزان بخار تولیدی را تعیین میکند اما غالباً زمانی که واشر سر سیلندر خراب میشود شما نخواهید توانست از آینه وسط بیرون را ببینید زیرا دود سفیدی همهجا را فرا خواهد گرفت.
موادی که از اگزوز خارج میشوند بسته به رنگ، تراکم، حجم و همچنین معنی آنها متغیر است. بهتر است همیشه به کوچکترین موارد نیز توجه نموده و بهمحض دیدن شرایط غیرعادی در کارکرد پیشرانه و همچنین مواد خروجی از اگزوز سریعاً خودرو را به مکانیک قابلاعتماد و کاربلد نشان دهید.
به گزارش پدال،همه ما با صحنهای مواجه شدهایم که در آن از آینهی عقب دود خارج شده از اگزوز را دیدهایم. محفظهی احتراق داخلی پیشرانه محصولات متنوعی تولید میکند که برای چرخش میللنگ بکار میرود. این محصولات از طریق اگزوز به هوا وارد میشوند؛ و این گازهای خارج شده هستند که میتوانند باعث نگرانی ماشین بازها شوند.
خب بیایید نگاهی با ترکیب آلایندههای قابل مشاهدهی اگزوز خودرو بیندازیم و ببینیم دلایل خروج این گازها چیست.
دود سیاه
دودهای سیاه خارج شده از اگزوز معمولاً نگرانی زیادی را ایجاد نمیکنند و این موضوع با توازن احتراق کنترل شده توسط ECU در ارتباط است. دود تیرهتر قابل مشاهده به علت به هم خودرو مخلوط سوخت و هوا و در زمانی است که نسبت هوا/سوخت به زیر استوکیومتری بهینه میرسد (14.7 به 1 در پیشرانهی بنزینی، 14.5 به 1 در پیشرانهی دیزلی).
شمع تنها میتواند میزان معینی از سوخت را در یک دوره مشتعل کند بنابراین سوختی که مشتعل نشده به داخل سیستم اگزوز وارد شده و در آنجا میسوزد.
این شرایط میتواند به علت نشتی انژکتور سوخت، لولهی برگشت سوخت مسدود شده، سنسور اکسیژن شکسته شده و یا بسته شدن تنظیم کنندهی فشار سوخت ایجاد شود. فیلتر هوای کثیف نیز از ورود هوای تمیز به محفظه احتراق جلوگیری کند. این موضوع نهتنها حجم هوای ورودی را محدود میکند بلکه به علت حضور آلایندههای ناخواسته راندمان احتراق را نیز پایین میآورد.
دود آبی
دود آبی در خودروهایی که مخلوط ناخواسته روغن داخل ترکیب هوا/سوخت داشتهاند دیده میشود. این دود به این معنی است که اجسام آلودهکنندهای داخل سیلندرها وجود داشته و به همراه سوخت و هوا میسوزند.
این آلایندهها به دلیل ایجاد اختلال در سیلندرها، پیستونها، سوپاپها و نقص قطعاتی نظیر رینگ پیستونها ایجاد میشوند. پیشرانهها به منظور تحمل شرایط سخت ساخته میشوند بنابراین هرگونه انحراف در ابعاد به علت پوشش ثابت و پیچخوردگی کوچک در قطعات یاد شده میتواند اجازه دهد که روغن استفاده شده برای روانسازی به داخل سیلندرها وارد شود.
سوپاپ آسیب دیده به روغن اجازه میدهد تا از مجموعه سوپاپ بالای سر سیلندر راه خود به داخل سیلندر را پیدا کند. همچنین در صورت آسیب رینگ پیستون نیز روغن از محل اتصال میللنگ به داخل سیلندرها وارد خواهد شد.
فشارهای متنوع داخل محفظه احتراق در سراسر چرخهی پیشرانه میتواند منجر به مکش روغن از همان راهی شود که مخلوط سوخت/هوا مکیده میشود. این امر میتواند به فقدان تراکم داخل سیلندرها منجر شده و فشار داخل میللنگ را افزایش دهد که نتیجهی آن کاهش قدرت خواهد بود.
دود آبی در خودروهای تیون شده و توربو دار معمولتر است. با افزایش قدرت خروجی پیشرانه، فشار بیشتری به قطعات آن وارد شده و این امر احتمال نشتی روغن را افزایش میدهد. پیشرانههای توربو نیز میتوانند آسیب ببینند و روغنی که برای روانسازی چرخش توربین بکار میرود به داخل سیلندرها وارد شود.
دود سفید
این ماده احتمالاً دود نیست بلکه بخار است؛ و نباید خیلی نگران موضوع بود. احتمالاً این بخار را در زمانی که هوا سرد است مشاهده میکنید. خوشبختانه این مسئله جای نگرانی ندارد زیرا بخاری است که از احتراق پیشرانه تولید میشود.
زمانی که سیستم اگزوز هنوز سرد است بخار میتواند متراکمتر باشد تا جایی که بعد از خروج قابل مشاهده شود. این بخار هنوز هم در شرایطی که دما زیر 10 درجه سانتی گراد است قابل مشاهده بوده و دما و رطوبت هوا تراکم و قابلیت دید این بخار سفید را تغییر میدهند.
اگر خودروی شما بهطور کامل گرم شده دمای محیط معقول بوده و خودرو هنوز هم بخار تولید میکند بهتر است نگاهی به واشر سرسیلندر و یا حتی خود سرسیلندر برای بروز داغی بیشازحد بیندازید.
واشر سر سیلندر برای جدا نگهداشتن روغن و سیستمهای خنک کننده طراحی شده و همچنین باعث به همپیوستگی سر سیلندر و محفظههای احتراق میشود. شکاف یا ترک در این واشر که اکثراً به علت گرم شدن بیشازحد یا عدم اجازه دادن به گرم شدن تدریجی خودرو اتفاق میافتد مایعات را به مکانهایی که در حالت معمول نباید آنجا باشند میفرستد. اگر واشر سرسیلندر در بخشی ویژه خراب شود مایع خنککننده به داخل سیلندرها وارد خواهد شد.
پس از این واقعه پیشرانه تلاش خواهد کرد تا آب را متراکم کرده و بسوزاند که این امر منجر به آسیب شدید پیشرانه خواهد شد. ابعاد نشتی میزان بخار تولیدی را تعیین میکند اما غالباً زمانی که واشر سر سیلندر خراب میشود شما نخواهید توانست از آینه وسط بیرون را ببینید زیرا دود سفیدی همهجا را فرا خواهد گرفت.
موادی که از اگزوز خارج میشوند بسته به رنگ، تراکم، حجم و همچنین معنی آنها متغیر است. بهتر است همیشه به کوچکترین موارد نیز توجه نموده و بهمحض دیدن شرایط غیرعادی در کارکرد پیشرانه و همچنین مواد خروجی از اگزوز سریعاً خودرو را به مکانیک قابلاعتماد و کاربلد نشان دهید.
۵۴۵۴
کد مطلب: 424774
نگهداشتن دست روی دستهدنده میتواند باعث آسیب به خودرویتان شود!
تاریخ انتشار : جمعه ۲۶ آذر ۱۳۹۵ ساعت ۰۲:۲۱
به گزارش پدال، احتمالاً هنگام دورههای آموزشی دریافت گواهینامه فرد آموزشدهنده به شما گفته که هر دو دست خود را تا حد امکان روی فرمان قرار دهید و اگرچه شاید شما با گذشت زمان و به دست آوردن تجربهی بیشتر برخی روشهای خود را داشته باشید اما این قانون واقعاً به درد شما میخورد. بسیاری از ماها تنبل هستیم و دست خود را روی دستهدنده نگه میداریم اما آیا میدانید که با این کار میتوانید به گیربکس خودرو آسیب برسانید؟
با دنبال کردن دستهدنده به داخل تونل گیربکس و نگاه کردن به طرف دیگر میلهی کنترلی را خواهید یافت که دارای دوشاخهی انتخاب کننده بوده و هر شاخه برای دو دنده مشترک است. این دوشاخهی تعویض کننده برای درگیر شدن با پیوست دندانهای (دندهای که در شفت گیربکس و در حال چرخش دیده میشود) طراحی شده است. سپس این شاخه باعث فشار دادن پیوست دندانهای به طرف دندهی موردنیاز میشود، این عمل با کمک سنکرون انجام میشود تا عمل درگیر شدن قطعات دندانهدار به نرمی صورت گیرد.
بنابراین دوشاخهی انتخاب کننده برای اعمال نیرو به پیوست دندانهای طراحی شده و تماسهای کوچک در هر طرف شاخه به عنوان مناطق تماس بین دو شاخه استفاده میشود. البته دوشاخهی انتخاب کننده زمان کوتاهی را به پیوست دندانهای تماس مییابد؛ اما با قرار دادن دست خود روی دستهدنده، این فشار دوشاخه برای دورهی ثابتی خاتمه مییابد و بنابراین باعث ایجاد ساییدگی ناخواسته میشوید.
عموماً دوشاخههای تعویضی از فولاد سخت شده ساخته میشوند بنابراین میتوانند فشار نرمال ایجاد شده حین تعویض دنده را تحمل کنند اما وزن دست شما روی دستهدنده میتواند ساییدگی پیوست دندانهای و دوشاخهی انتخاب کننده را سرعت بخشد.
سناریوی بدتر اینکه شما میتوانید باعث شکستن دوشاخهی انتخاب کننده و یا ساییدگی بست پیوست دندانهای شوید که این امر مشکلات بیشتری را برای گیربکس ایجاد خواهد کرد؛ بنابراین از این به بعد تمرین کنید که پس از هر بار تعویض دنده مجدداً دست خود را روی فرمان قرار میدهید و حداکثر کنترل خودروی خود را در اختیار دارید. از این طریق مهارتهای رانندگی شما نیز ارتقا خواهد یافت و خودرویتان امنتر و دقیقتر خواهد بود و البته گیربکس نیز به خاطر عدم وجود فشار ناخواسته روی قطعاتش از شما تشکر خواهد کرد.
با مزیتهای ایمنی واضحی که نگهداشتن هر دو دست روی فرمان دارد مطمئن شوید که دستهای خود را در حالت ساعت 10 و 2 قرار میدهید و دستهدنده را نیز تنها بگذارید! زیرا در این مورد جذابترین راه صحیحترین راه نیست!
کلمات کلیدی : دسته دنده+مکانیک خودرو+دیفرانسیل
نظراتی که به تعمیق و گسترش بحث کمک کنند، پس از مدت کوتاهی در معرض ملاحظه و قضاوت دیگر بینندگان قرار می گیرد. نظرات حاوی توهین، افترا، تهمت و نیش به دیگران منتشر نمی شود.
به گزارش پدال،احتمالاً هنگام دورههای آموزشی دریافت گواهینامه فرد آموزشدهنده به شما گفته که هر دو دست خود را تا حد امکان روی فرمان قرار دهید و اگرچه شاید شما با گذشت زمان و به دست آوردن تجربهی بیشتر برخی روشهای خود را داشته باشید اما این قانون واقعاً به درد شما میخورد. بسیاری از ماها تنبل هستیم و دست خود را روی دستهدنده نگه میداریم اما آیا میدانید که با این کار میتوانید به گیربکس خودرو آسیب برسانید؟
با دنبال کردن دستهدنده به داخل تونل گیربکس و نگاه کردن به طرف دیگر میلهی کنترلی را خواهید یافت که دارای دوشاخهی انتخاب کننده بوده و هر شاخه برای دو دنده مشترک است. این دوشاخهی تعویض کننده برای درگیر شدن با پیوست دندانهای (دندهای که در شفت گیربکس و در حال چرخش دیده میشود) طراحی شده است. سپس این شاخه باعث فشار دادن پیوست دندانهای به طرف دندهی موردنیاز میشود، این عمل با کمک سنکرون انجام میشود تا عمل درگیر شدن قطعات دندانهدار به نرمی صورت گیرد.
بنابراین دوشاخهی انتخاب کننده برای اعمال نیرو به پیوست دندانهای طراحی شده و تماسهای کوچک در هر طرف شاخه به عنوان مناطق تماس بین دو شاخه استفاده میشود. البته دوشاخهی انتخاب کننده زمان کوتاهی را به پیوست دندانهای تماس مییابد؛ اما با قرار دادن دست خود روی دستهدنده، این فشار دوشاخه برای دورهی ثابتی خاتمه مییابد و بنابراین باعث ایجاد ساییدگی ناخواسته میشوید.
عموماً دوشاخههای تعویضی از فولاد سخت شده ساخته میشوند بنابراین میتوانند فشار نرمال ایجاد شده حین تعویض دنده را تحمل کنند اما وزن دست شما روی دستهدنده میتواند ساییدگی پیوست دندانهای و دوشاخهی انتخاب کننده را سرعت بخشد.
سناریوی بدتر اینکه شما میتوانید باعث شکستن دوشاخهی انتخاب کننده و یا ساییدگی بست پیوست دندانهای شوید که این امر مشکلات بیشتری را برای گیربکس ایجاد خواهد کرد؛ بنابراین از این به بعد تمرین کنید که پس از هر بار تعویض دنده مجدداً دست خود را روی فرمان قرار میدهید و حداکثر کنترل خودروی خود را در اختیار دارید. از این طریق مهارتهای رانندگی شما نیز ارتقا خواهد یافت و خودرویتان امنتر و دقیقتر خواهد بود و البته گیربکس نیز به خاطر عدم وجود فشار ناخواسته روی قطعاتش از شما تشکر خواهد کرد.
با مزیتهای ایمنی واضحی که نگهداشتن هر دو دست روی فرمان دارد مطمئن شوید که دستهای خود را در حالت ساعت 10 و 2 قرار میدهید و دستهدنده را نیز تنها بگذارید! زیرا در این مورد جذابترین راه صحیحترین راه نیست!
۵۴۵۴