«ایستادن» به کنترل قندخون در افراد دیابتی کمک می کند
تاریخ انتشار : یکشنبه ۱۴ آذر ۱۳۹۵ ساعت ۰۹:۲۳
ورزش
مطالعات نشان می دهد کنترل بهتر قندخون در افراد مبتلا به دیابت نوع۲ با بلندشدن از روی مبل و چند لحظه ایستادن یا راه رفتن آرام میسر می شود.
یک مطالعه جدید بیان می کند حتی نشستن کمی کمتر ممکن است فایده داشته باشد.
دکتر رابرت کورگی، عضو تیم تحقیق، در این باره می گوید: «هر گونه فعالیت می تواند به کاهش گلوکز (قندخون) کمک کند. پیام «کمتر نشستن» بیش از توصیه به ورزش موفق است چراکه عمدتا بیماران شیوه تجویزی ورزش را انجام نمی دهند.»
دستورالعمل فعلی فعالیت فیزیکی بر حداقل ۱۵۰ دقیقه ورزش متوسط تا شدید در هفته برای کمک به پیشگیری از دیابت نوع۲ تاکید دارد. اما محققان اذعان می کنند که ۹ نفر از ۱۰ نفر در انجام این دستورالعمل ناموفق هستند.
این مطالعه شامل ۱۹ فرد بزرگسال مبتلا به دیابت نوع۲ با میانگین سنی ۶۳ سال بود که به سه برنامه که هریک چهار روز به طول می انجامید عمل می کردند. در اولین برنامه، شرکت کنندگان ۱۴ ساعت در روز می نشستند و تنها یک ساعت در روز راه رفته و یک ساعت می ایستادند.
در برنامه دوم (برنامه کمتر نشستن)، شرکت کنندگان در مجموع ۲ ساعت در روز راه می رفتند و ۳ ساعت در روز می ایستادند و زمان استراحت شان بعد از هر ۳۰ دقیقه بود.
در برنامه سوم (ورزش)، شرکت کنندگان یک ساعت نشستن در روز را با دوچرخه زدن در محیط بسته جایگزین کردند.
به گفته محققان، در برنامه های نشستن کمتر و ورزش، میزان مصرف انرژی مشابه و یکسان بود.
محققان دریافتند بهبود چشمگیر در کنترل قندخون زمانی روی داد که بیماران در برنامه کمتر نشستن یا ورزش شرکت داشتند، اما بهبود بیشتر در طول فاز کمتر نشستن اتفاق افتاد.
طبق نتایج یک مطالعه جدید، بیماران بستری در بیمارستان با قندخون پایین در معرض ریسک بالای مرگ قرار دارند.
در مورد بیماران مبتلا به قندخون متوسط، ریسک مرگ در بین کسانی که انسولین دریافت می کردند بیشتر از افرادی بود که انسولین دریافت نمی کردند. در مورد افراد مبتلا به قندخون شدید، ریسک مرگ در هر دو گروه یکسان بود.
طبق گفته های یک مطالعه، دلیل بستری شدن در بیمارستان هیچ تاثیری بر رابطه بین میزان قند خون و ریسک مرگ نداشت.
به گفته دکتر آمیت آکیروف، سرپرست تیم تحقیق، «قندخون در بین بیماران بستری شده در بیمارستان که مبتلا به دیابت باشند یا نباشند، متداول است. یافته های ما نشان می دهد قندخون، چه با انسولین مرتبط باشد چه نباشد، با ریسک مرگ کوتاه مدت و بلندمدت مرتبط است.»
به گفته محققان، این داده ها یادآور این مطلب است که قندخون به هرعلتی که باشد با افزایش مرگ و میر مرتبط است.
به گزارش جام جم آنلاین ، در هیپوگلیسمی یا همان قند خون پایین، سطح قندخون به حدی کاهش پیدا میکند که نیازهای بدن تأمین نمیشود.
اگر سطح قندخون به کمتر از 70 میلیگرم در دسیلیتر برسد، هیپوگلیسمی رخ میدهد. مهمترین علائم قندخون پایین عبارتند از سردرد، سرگیجه، تعریق، گرسنگی، لرزش، رنگپریدگی، تشویش، گیجی، تغییرات خلقوخو، عدم تمرکز، تشنج و از دست دادن هوشیاری.دیابتیهایی که انسولین دریافت میکنند به دلیل عارضه جانبی این دارو در معرض هیپوگلیسمی قرار دارند.
گاهی مبتلایان به دیابت نوع 2 با این که به هیپوگلیسمی دچار هستند، هیچ علامت خاصی ندارند و زمانی متوجه افت قندخونشان میشوند که دیگر دیر شده است. حالا اگر به دیابت مبتلا هستید و قصد رانندگی دارید، فقط با رعایت چند نکته ایمنی میتوانید از خطر افت ناگهانی قندخون جلوگیری کنید. قبل از این که پشت فرمان بنشینید، قندخون خود را کنترل کنید.
در صورتی که سطح قندخونتان از حد طبیعی خیلی پایینتر بود، از نشستن پشت فرمان جداً خودداری کنید. حداقل 15 دقیقه به خودتان فرصت دهید و چیزی بخورید تا قندخونتان به حالت طبیعی برگردد. درباره خوراکیهای افزایشدهنده قندخون با پزشک مشورت کنید.
همچنین اگر قرار است برای مدت طولانی رانندگی کنید، حتما لوازم کنترل قندخونتان را همراه داشته باشید و هر دو تا چهار ساعت یکبار نسبت به اندازهگیری قندخون خود اقدام کنید.
به گفته محققان، نوزادان متولدشده با وزن پایین باید وزن و قند خون شان تحت کنترل باشد.
به گزارش مهر، محققان دانشگاه مک مستر آمریکا می گویند نوزادان متولدشده با وزن کمتر از یک کیلوگرم بسیار در معرض داشتن چربی بدنی بیشتر در بزرگسالی قرار دارند.
افراد دارای وزن بی نهایت پایین در هنگام تولد (ELBW) چهار برابر بیشتر از افراد دارای وزن نرمال به هنگام تولد (NBW) مبتلا به dysglycemia، یا گلوکز غیرعادی خون، تا اوایل دهه ۳۰ زندگی شان قرار دارند.
به گفته این محققان، این گروه از نوزادان که با وزن کمتر از ۱ کیلوگرم متولد می شوند، بیشتر از گروه همسن و سال خود دارای چربی بدنی در بزرگسالی هستند، هرچند که هر دو گروه دارای شاخص توده بدنی یکسانی باشند.
در حال حاضر در ابتدای دهه ۳۰ سالگی، ۲۶ درصد از نوزادان ELBW ۸ درصد بیشتر از همسن و سال های NBW خود مبتلا به dysglycemia می شوند.
کاترین موریسون، پژوهشگر ارشد، در این باره می گوید: «از آنجائیکه نوزادان ELBW زودتر از موعد به دنیا می آیند، در مهم ترین دوره رشد چربی و بافت ماهیچه شان در خارج از رحم هستند. ما معتقدیم این شرایط با یافته های ما مرتبط باشد.»
کارشناس تغذیه مصرف روزانه ۶ وعده غذایی صبحانه، میان وعده صبح، ناهار، عصرانه، شام و آخر شب را باعث کنترل بهتر قند خون دانست.
به گزارش مشرق، زهرا کربلایی گفت: افراد دیابتی باید غذاهایی را انتخاب کنند که کمترین میزان قند را داشته باشد مثلا سیب زمینی آبپز، ماکارونی، برنج و انواع آب میوهها و کمپوتها خیلی قندخون را بالا می برند.
وی افزود: بنابراین برای انتخاب مناسب غذاها بهتر است از نمایه گلیسمی استفاده کرد.نمایه گلیسمی معیاری برای طبقهبندی غذاهای نشاستهایی است. مبنای این طبقهبندی، تغییر سطح گلوکز خون پس از مصرف این غذاها است.
کربلایی گفت: غذاهایی که پس از مصرف آنها سطح گلوکز خون افزایش زیادی مییابد، نمایه گلیسمیک بالایی دارند و برعکس، غذاهایی که پس از مصرف آنها سطح گلوکز خون افزایش کمی دارد، نمایه گلیسمیک پایینی دارند. استفاده از مواد غذایی با نمایه گلیسمی پایین موجب میشود تا احساس سیری بیشتری به طول انجامد که این امر در کاهش وزن اثر دارد.
با استفاده از جدول زیر میتوانید غذاهای با نمایه گلیسمی پایین را که با رنگ سبز نمایش داده شده است، بیشتر از بقیه در برنامه غذایی خود بگنجانید.
جدول طبقهبندی مواد غذایی براساس نمایه گلیسمی
نمایه گلیسمی زیاد |
نان سفید، نان لواش، اکثر شیرینیها، خربزه، گلوکز، شکر، عسل، آناناس، کشمشها، هندوانه، سیبزمینی کبابی، پوره سیبزمینی، هویج پخته، غلات پف داده شده، بیسکویتهای گندمی، شیرینیهای کرهای، خرمای خشک، کیک برنجی |
نمایه گلیسمی متوسط | انواع برنج ایرانی، هندی و خارجی، موز، نان تافتون، نان عربی (پیتا)، فرنی، بیسکویتهای حاوی جو، رشته فرنگیها، ذرت بوداده (پف فیل)، تمام نانهای دانه کامل گندم، نان، چغندر، خرمای تازه، انجیر، بستنی |
نمایه گلیسمی کم | نانهای تهیه شده از آراد کامل، بلغور، جو دوسر، سبوس جو دوسر، جو، نان سنگک، ماکارونی رژیمی، جو، ذرت، لوبیا، نخودفرنگی، حبوبات و عدس، هویج، مرکبات، سبزیجات، غیرنشاستهای، پاستای گندم کامل، دانه کامل گندم سبوسدار، زردآلو، هلو، گیلاس، آلو، پرتقال، گلابی، اسفناج، فلفل، پیاز، قارچ، سبزیجات برگ سبز، تره فرنگی، لوبیاسبز، کلم بروکلی، گل کلم، گوجه فرنگی، ماست، شیر، مغزها، قارچ |