محقق ایرانی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی با طراحی و ساخت پرینترهای سهبعدی روش نوینی را در ساخت اتوماتیک سازههای ساختمانی در مدت کم ارائه داده و در تلاش است تا با همکاری ناسا اقدام به ساخت سازه در مریخ و ماه کند.
خوشنویس، ساختمانسازی را شغلی گران دانست و یادآور شد: علاوه بر آن پیشرفت آن با کندی صورت میگیرد و در مواقعی چون زلزله، جنگ و سیل که مردم خانههای خود را از دست میدهند، نیاز به زمان زیادی برای بازسازی و ترمیم آنها مورد نیاز است.
تصویر شماتیک از ساختمانسازی اتوماتیک
تصویر سهبعدی از ساخت سازه اتوماتیک در مریخ
به گفته این استاد کالیفرنیای جنوبی با استفاده از این روش میتوان ساختمانهای 200 متری را در مدت یک ساعت ساخت.
خوشنویس با تاکید بر اینکه این فناوری از مزایای فوقالعاده انرژی و زیست محیطی برخودار است، خاطرنشان کرد: فاز اول این پروژه را بر روی ساختمانهای کوچک آغاز کردیم و امیدواریم با توسعه آن این فناوری را در ایران اجرایی کنیم.
مجری طرح از فاز توسعهای این طرح خبر داد و در این باره توضیح داد: با همکاری ناسا در حال توسعه این روش برای ساخت ساختمان در کرات دیگر مانند ماه و مریخ با استفاده از مواد موجود در این کرات هستیم.
خوشنویس همچنین عضو مفاهیم پیشرفته نوآوری ناسا، مؤسسه مهندسی کامپیوتر و انجمن شبیهسازی کامپیوتری است.
وی با ارائه نوآوری در زمینه ساخت سازههای ساختمانی به صورت خودکار که به ساخت کانتوری معروف است، قابلیتهای ویژهای را در زمینه ساخت سازههای فضایی و فرا زمینی بوجود آورده است.
منبع : ایسنا
براساس گزارش اسپیس، گروهی بینالمللی از محققان از ردیابی سیگنالی مرموز در مسیر ستاره HD164595 خبر دادهاند، سیگنالی که سال گذشته توسط تلسکوپی روسی به نام RATAN-600 ردیابی شدهاست.
به گفته پل گیلستر نویسنده و محقق، کسی ادعای آن را ندارد که این سیگنال از سوی تمدنهای فرازمینی ارسال شدهاست،اما به اندازهای محرک بودهاست که دانشمندان درخواست رصد دائمی منشا ارسال این سیگنال را دادهاند. کاشفان این سیگنال از پروژه جستجو برای هوش فرازمینی، SETI درخواست کردهاند تا ستاره منشا را مورد بررسی طولانی و دقیق قرار دهد.
ست شوستاک یکی از اخترشناسان ارشد پروژه SETI اعلام کرد این موسسه پس از شنیدن خبر ردیابی سیگنال مرموز، منشا این سیگنال را با کمک مجموعه تلسکوپ الن،ATA مورد بررسی قرار داده و هیچ مورد عجیبی مشاهده نکرد.
شوستاک و گیلستر یافتههای خود را برای کلودیو ماکونه اخترشناس ایتالیایی که با تلسکوپ RATAN-600 همکاری دارد ارسال کردند. قرار است اطلاعات این دو محقق در نشست بینالمللی نجوم در مکزیک به نمایش درآیند. براساس این گزارشها، یکی از دلایل عجیب بودن سیگنال دریافتی این است که HD 164595 ستارهای کاملا شبیه به خورشید است، با این تفاوت که یک درصد درخشانتر است. این ستاره 4.5 میلیارد سال سن دارد ،دمایی مشابه خورشید داشته و حتی ترکیبات عناصر موجود در آن نیز با خورشید یکسان است.
اخترشناسان حتی سیارهای شبیه به نپتون را در مدار دوردست این ستاره یافتهاند که HD 164595 b نام دارد و گیلستر احتمال میدهد سیارههای دیگری با ابعاد کوچکتر و بدنه سنگی در مدار این ستاره وجود داشته باشند که هنوز شکار تلسکوپهای زمینی نشدهاند.
سیگنال دریافتی از این ستاره طول موجی برابر 2.7 سانتیمتر داشته و فرکانس آن 11 گیگاهرتز است که آن را به سیگنالی با فرکانس بالا تبدیل میکند که تفاوت زیادی با سیگنال تلویزیونهای دیجیتال ندارد. به گفته شوستاک با واقعی فرض کردن این پدیده،سیگنال باید بسیار قدرتمند بوده باشد که توانسته خود را تا زمین برساند. اگر مستقیما زمین را هدف گرفته باشد، برای رسیدن سیگنال به زمین به 50 تریلیون وات انرژی نیاز است، یعنی حجم انرژی مورد نیاز برای ارسال این سیگنال کمی بیشتر از نیمی از انرژی مصرفی کل بشر در یک ثانیه است.
از سویی دیگر اگر سیگنال در تمامی جهات پخش شده باشد، انرژی مورد نیاز آن برای رسیدن به زمین چندین برابر شده و به 100 میلیارد میلیارد خواهد رسید، یعنی 100 میلیون برابر بیشتر از انرژی مورد نیاز سیگنالی که زمین را هدف گرفتهاست.
با این همه کسی باور ندارد این سیگنال از سوی بیگانههای فضایی باشد. علاوه براینکه هنوز برسر صحت این سیگنال تردیدهایی وجود دارد زیرا محققانی که آن را کشف کردند یک سال پس از کشف خبر ردیابی آن را منتشر کردند و این به آن معنی است که اخترشناسان روس درباره درست یا نادرست بودن ردیابی سیگنال اطمینان نداشتهاند. از سویی دیگر RATAN-600 رادیوتلسکوپی است که دارای نوعی آستیگماتیسم یا دوبینی است، از این رو توانایی تعیین دقیق منشا سیگنال را ندارد.
SETI قصد دارد باری دیگر برای یافتن نشانه ای از این سیگنال ستاره HD 164595 را هدف بگیرد. با این همه این احتمال وجود دارد که سیگنال ردیابی شده اثر جانبی بزرگنمایی گرانشی باشد؛ پدیدهای که زمانی رخ میدهد که یک جرم بزرگ مانند یک ستاه بافت فضا-زمان را به اندازهای دچار انحنا میکند که میتواند سیگنالی که در پس این بافت قرار دارد را جمعآوری، متمرکز و بزرگنمایی کرده و به سوی زمین بتاباند.
5454
۱۰ بهمن ۹۵ ساعت ۱۲:۳۶
دانشمندان به تازگی حشرهی جدیدی به نام اتیوکرنوس برمانیکوس (Aethiocarenus burmanicus) را در بین فسیلهای کهربایی در میانمار یافتهاند که ظاهر بسیار عجیب و غیر زمینی دارد. این حشره، یک سر مثلثی شکل با دو چشم برآمده دارد که بسیار شبیه ستارهی فیلم معروف .E.T (ای.تی موجود فرازمینی) در سال 1982 است. در حقیقت این موجود به قدری با حشرات زمینی فرق میکند که دانشمندان آن را در طبقهبندی مخصوص خود قرار دادهاند و آن را حشره فرازمینی مینامند.
جرج پوینار (George Poinar)، حشره شناس دانشگاه ایالت اورگون و یکی از محققان کشف این حشره میگوید: “من تا به حال چیزی شبیه این ندیدهام. به نظر میرسد که در دنیای حشرات، این موجود خاص باشد و پس از بررسیهای بسیار، ما تصمیم گرفتیم تا آن را در دستهای جداگانه قرار دهیم.”
پوینار کسی است که برای اولین بار ظاهر این حشره را به .E.T شبیه دانست. به گفتهی او:
اولین باری که این حشره را دیدم، فکر کردم که باید یک موجود فضایی باشد.
محققان بر این باورند که این حشره فرازمینی منقرض شده، هم گیاه خوار بوده است و هم گوشت خوار. علاوه بر این، به لطف شکل عجیب سرش، میتوانسته پشت خود را نیز ببیند. پوینار میگوید که ماسکی را شبیه به سر این حشره درست کرده و در مراسم شب هالووین پوشیده اما به دلیل آنکه کودکان از آن میترسیدند، مجبور شده تا آن را در بیاورد. پژوهشگران همچنین یک گونهی دیگر از این حشره را در فسیل های کهربا یافتند و بدین ترتیب، دستهی خاص این حشره، در حال حاضر فقط از دو گونه تشکیل میشود که در دنیای حشرات بسیار اتفاق نادری است.
بهتازگی دانشمندان جستجو برای یافتن حیات فرازمینی را در یکی از نزدیکترین سیارههای فراخورشیدی آغاز کردهاند.
آیا کسی آن بیرون هست؟ فرقی نمیکند که شما چه کسی باشید و یا شغل شما چه باشد، این سؤالی است که ذهن تمام ساکنین متفکر کره زمین از فیزیکدانان و زیستشناسان گرفته تا فلاسفه و سازندگان فیلم را به خود مشغول کرده است و هنوز هم کسی پاسخ آن را نمیداند و تا زمانی که پاسخی برای این سؤال نداشته باشیم، در این جهان تنها خواهیم بود.
در دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو شخصی به نام استفان کِین سخت در تلاش است که پاسخی برای این سؤال بیابد؛ وی ستارهشناسی خبره است و همواره به دنبال شکار سیارات فراخورشیدی بوده است. سیاره فراخورشیدی به سیارهای گفته میشود که در سامانهای غیر از سامانه خورشیدی قرار دارد. ستارهشناسان میگویند در اطراف تمام ستارههای سرخ کوچک که با نام کوتوله سرخ نیز شناخته میشوند، دست کم یک الی چند سیاره در گردش هستند. این ستارهها هر کدام سامانه مخصوص خود را تشکیل دادهاند و سیاراتی که در این سامانهها قرار دارند با نام سیارات فراخورشیدی شناخته میشوند.
در سطح بینالملل، شکارچیان سیاره (اصطلاحی که برای کاشفان سیارات به کار میرود) بسیار زیادی وجود دارند اما استفان کِین یکی از برجستهترین این شکارچیان به شمار میرود. وی تمرکز خود را بر نواحی خاصی در اطراف ستارهها معطوف کرده است که امکان حیات در آن نواحی وجود دارد. در اطراف کوتولههای سرخ ناحیهای با نام «ناحیه حیات» وجود دارد که تمام شرایط حیات در این ناحیه مهیا است و اگر سیارهای در این ناحیه قرار داشته باشد در صورت وجود فشار جو، میتواند آب را بهصورت مایع روی سطح خود نگه دارد. فاصله این ناحیه از ستاره به بزرگی ستاره و میزان دمای آن بستگی دارد. بهعنوان مثال سیاره پروکسیما بی بهعنوان یکی از کاندیداهای احتمالی سیارات قابل سکونت، در فاصله بسیار نزدیکی از ستاره پروکسیما قنطورس گردش میکند؛ اما میتواند آب راروی سطح خود بهصورت مایع نگه دارد و دلیل آن نیز کوچک بودن اندازه ستاره پروکسیما قنطورس است. اما شرایط در مورد سیاره زمین و ستاره خورشید بسیار متفاوت است.
استفان کِین به همراه گروهش و میراندا واتِرز (دانشجوی سابق کارشناسی) بهتازگی یک سامانه سیارهای را که در فاصله ۱۴ سال نوری از زمین قرار دارد، مورد بررسی قرار دادهاند. یافتههای آنها بهزودی موضوع مقالهای اختصاصی با عنوان «ویژگیهای سامانه سیارهای Wolf 1061» در ژورنال Astrophysical خواهد بود. استفان کِین اهمیت زیادی برای این سامانه سیارهای قائل است و در مورد آن اینچنین میگوید:
سامانه Wolf 1061 در مقایسه با دیگر سامانههای فراخورشیدی به ما نزدیکتر است و این فاصله کم، به ما این فرصت را میدهد که بتوانیم بهصورت دقیق به بررسی و مطالعه آن بپردازیم و ببینیم آیا واقعاً نشانههای حیات در این ناحیه وجود دارد یا خیر.
اما نزدیک بودن این سامانه سیارهای به زمین تنها دلیل اهمیت آن برای استفان کِین و گروهش نیست، بلکه دلایل مهم دیگری نیز وجود دارند. تا به امروز سه سیاره در این سامانه سیارهای شناسایی شدهاند؛ اما یکی از آنها که با نام Wolf 1061c شناخته میشود و همانند زمین یک سیاره صخرهای است، تقریباً درون ناحیه حیات قرار دارد. این گروه با کمک دستیارانی از دانشگاه ایالتی تنسی، ژنو و سوئیس موفق شدند اندازه مدار این سیاره به دور ستاره مادرش را اندازه بگیرند و همین اندازهگیری نشان داد که بهاحتمال زیاد حیات میتواند در ناحیهای که سیاره Wolf 1061c در آن قرار گرفته است، وجود داشته باشد.
استفان کِین میگوید وقتی دانشمندان به دنبال سیارهای میگردند که بتواند میزبان حیات باشد، معمولاً تمرکز خود را بر سیارهای میگذارند که مشخصاتی مشابه زمین داشته باشد و این مشخصات میتوانند موقعیتی و یا ظاهری باشند. او میگوید این سیاره تقریباً همانند زمین در ناحیه گُلدیلاک (Goldilocks zone) قرار گرفته است و در این ناحیه همه چیز برای به وجود آمدن حیات مهیا است! گُلدیلاک، منطقهای در فضا است که اگر سیارهای در آن قرار داشته باشد، نه گرم خواهد بود و نه سرد.
زمین در ناحیه گُلدیلاک سامانه خورشیدی قرار گرفته است و سطح زمین نه سرد است و نه گرم. اگر نگاهی به سیارات همسایه زمین مانند ونوس (ناهید) و مریخ (بهرام) بیندازیم متوجه میشویم که زمین کاملاً در ناحیه حیات و گُلدیلاک قرار گرفته است. سطح ونوس بسیار گرم است و علت آن هم پدیده گلخانهای این سیاره است و سطح مریخ بسیار سرد است. اگر فاصله یک سیاره از ستاره مادر خیلی دور و یا نزدیک نباشد (بستگی به اندازه ستاره مادر دارد) میتوان گفت در ناحیه گُلدیلاک قرار گرفته است. استفان کِین میگوید اگر سیاره به ستاره مادر خیلی نزدیک باشد، آب به شکل بخار درمیآید و اگر خیلی دور باشد، آب یخ میزند؛ اما اگر این فاصله متعادل باشد (مانند فاصله زمین از خورشید) آب به شکل مایع نگهداری میشود و در صورت وجود عوامل دیگر، حیات شکل میگیرد.
وقتی که دمای سطح یک سیاره افزایش مییابد، اثر گلخانهای شکل میگیرد و این پدیده باعث میشود گرما در جو سیاره به دام بیافتد. دانشمندان بر این باورند که این همان اتفاقی است که در سیاره ونوس رخ داده و باعث شده است دمای این سیاره به صدها درجه سلسیوس برسد. دانشمندان میگویند ونوس در گذشتههای بسیار دور اقیانوس داشته است؛ اما به دلیل فاصله کم از خورشید، بهتدریج گرم شده و آبهای موجود در سطح این سیاره بخار شدهاند. ناسا میگوید از آنجایی که بخار آب در به دام انداختن گرما بسیار مؤثر است، بنابراین آبهای بخار شده باعث شدهاند ونوس بیش از پیش گرم شود و دمای آن به طرز وحشتناکی افزایش یابد. دمای سطح ونوس اکنون به ۴۷۱ درجه سلسیوس (۸۸۰ درجه فارنهایت) رسیده و به گرمترین سیاره سامانه خورشیدی تبدیل شده است.
سیاره Wolf 1061c به لبه درونی ناحیه حیات بسیار نزدیک است و این یعنی فاصله آن از ستاره مادرش کمتر از فاصله زمین تا خورشید است و همین احتمالاً باعث شده تا اتمسفر این سیاره بیشتر به ونوس شبیه باشد تا به زمین. استفان کِین میگوید:
این سیاره به ستاره مادرش نزدیک است، بنابراین ممکن است همانند ونوس، در این سیاره نیز اثر گلخانهای وحشتناکی شکل گرفته باشد.
استفان کِین و گروهش متوجه شدهاند که مدار این سیاره بر خلاف زمین، با نرخ سریعتری تغییر میکند. میدانیم که تغییرات اقلیمی نظیر عصر یخبندان با تغییرات مداری حاصل میشوند و در زمین به علت کند بودن نرخ تغییرات مداری، تغییرات اقلیمی با فاصله چندین هزار سال رخ میدهند. اما در سیاره Wolf 1061c اینگونه نیست و تغییرات اقلیمی با سرعت بیشتری رخ میدهند؛ بنابراین به نظر میرسد وضعیت آب و هوایی در این سیاره بسیار بینظم است. استفان کِین در این خصوص نیز میگوید:
این تغییرات اقلیمی سریع، باعث میشوند که سیاره به شکل ناگهانی یخ بزند و یا دمای آن افزایش یابد و به ونوس تبدیل شود. بینظمی عجیبی در این سیاره وجود دارد.
تمام این موارد را گفتیم، اما هنوز به سؤال اصلی پاسخ ندادیم؛ آیا در سیاره Wolf 1061c حیات وجود دارد؟ استفان کِین میگوید:
در بازههای زمانی کوتاهی که مدار این سیاره تغییر میکند، دما کاهش مییابد و همه چیز سرد میشود و یخ میزند. این فقط یک حدس اولیه است؛ اما برای درک بهتر اتفاقاتی که در سطح این سیاره در حال رخ دادن هستند، ما نیاز به تحقیقات بیشتری داریم.
وی بر این باور است که در سالهای آینده و با راهاندازی تلسکوپهای بسیار قدرتمندی نظیر تلسکوپ فضایی جیمز وب (جانشین تلسکوپ فضایی هابل)، دانشمندان میتوانند با دقت به بررسی اجزای اتمسفر سیارات فراخورشیدی بپردازند و به این ترتیب مشخص میشود که در سطح این سیارات چه اتفاقاتی رخ میدهند.
نظر شما در این خصوص چیست؟ به نظر شما احتمال یافتن حیات در سیارات فراخورشیدی وجود دارد؟
براساس گزارش اسپیس، گروهی بینالمللی از محققان از ردیابی سیگنالی مرموز در مسیر ستاره HD164595 خبر دادهاند، سیگنالی که سال گذشته توسط تلسکوپی روسی به نام RATAN-600 ردیابی شدهاست.
به گفته پل گیلستر نویسنده و محقق، کسی ادعای آن را ندارد که این سیگنال از سوی تمدنهای فرازمینی ارسال شدهاست،اما به اندازهای محرک بودهاست که دانشمندان درخواست رصد دائمی منشا ارسال این سیگنال را دادهاند. کاشفان این سیگنال از پروژه جستجو برای هوش فرازمینی، SETI درخواست کردهاند تا ستاره منشا را مورد بررسی طولانی و دقیق قرار دهد.
ست شوستاک یکی از اخترشناسان ارشد پروژه SETI اعلام کرد این موسسه پس از شنیدن خبر ردیابی سیگنال مرموز، منشا این سیگنال را با کمک مجموعه تلسکوپ الن،ATA مورد بررسی قرار داده و هیچ مورد عجیبی مشاهده نکرد.
شوستاک و گیلستر یافتههای خود را برای کلودیو ماکونه اخترشناس ایتالیایی که با تلسکوپ RATAN-600 همکاری دارد ارسال کردند. قرار است اطلاعات این دو محقق در نشست بینالمللی نجوم در مکزیک به نمایش درآیند. براساس این گزارشها، یکی از دلایل عجیب بودن سیگنال دریافتی این است که HD 164595 ستارهای کاملا شبیه به خورشید است، با این تفاوت که یک درصد درخشانتر است. این ستاره 4.5 میلیارد سال سن دارد ،دمایی مشابه خورشید داشته و حتی ترکیبات عناصر موجود در آن نیز با خورشید یکسان است.
اخترشناسان حتی سیارهای شبیه به نپتون را در مدار دوردست این ستاره یافتهاند که HD 164595 b نام دارد و گیلستر احتمال میدهد سیارههای دیگری با ابعاد کوچکتر و بدنه سنگی در مدار این ستاره وجود داشته باشند که هنوز شکار تلسکوپهای زمینی نشدهاند.
سیگنال دریافتی از این ستاره طول موجی برابر 2.7 سانتیمتر داشته و فرکانس آن 11 گیگاهرتز است که آن را به سیگنالی با فرکانس بالا تبدیل میکند که تفاوت زیادی با سیگنال تلویزیونهای دیجیتال ندارد. به گفته شوستاک با واقعی فرض کردن این پدیده،سیگنال باید بسیار قدرتمند بوده باشد که توانسته خود را تا زمین برساند. اگر مستقیما زمین را هدف گرفته باشد، برای رسیدن سیگنال به زمین به 50 تریلیون وات انرژی نیاز است، یعنی حجم انرژی مورد نیاز برای ارسال این سیگنال کمی بیشتر از نیمی از انرژی مصرفی کل بشر در یک ثانیه است.
از سویی دیگر اگر سیگنال در تمامی جهات پخش شده باشد، انرژی مورد نیاز آن برای رسیدن به زمین چندین برابر شده و به 100 میلیارد میلیارد خواهد رسید، یعنی 100 میلیون برابر بیشتر از انرژی مورد نیاز سیگنالی که زمین را هدف گرفتهاست.
با این همه کسی باور ندارد این سیگنال از سوی بیگانههای فضایی باشد. علاوه براینکه هنوز برسر صحت این سیگنال تردیدهایی وجود دارد زیرا محققانی که آن را کشف کردند یک سال پس از کشف خبر ردیابی آن را منتشر کردند و این به آن معنی است که اخترشناسان روس درباره درست یا نادرست بودن ردیابی سیگنال اطمینان نداشتهاند. از سویی دیگر RATAN-600 رادیوتلسکوپی است که دارای نوعی آستیگماتیسم یا دوبینی است، از این رو توانایی تعیین دقیق منشا سیگنال را ندارد.
SETI قصد دارد باری دیگر برای یافتن نشانه ای از این سیگنال ستاره HD 164595 را هدف بگیرد. با این همه این احتمال وجود دارد که سیگنال ردیابی شده اثر جانبی بزرگنمایی گرانشی باشد؛ پدیدهای که زمانی رخ میدهد که یک جرم بزرگ مانند یک ستاه بافت فضا-زمان را به اندازهای دچار انحنا میکند که میتواند سیگنالی که در پس این بافت قرار دارد را جمعآوری، متمرکز و بزرگنمایی کرده و به سوی زمین بتاباند.
5454
محقق ایرانی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی با طراحی و ساخت پرینترهای سهبعدی روش نوینی را در ساخت اتوماتیک سازههای ساختمانی در مدت کم ارائه داده و در تلاش است تا با همکاری ناسا اقدام به ساخت سازه در مریخ و ماه کند.
خوشنویس، ساختمانسازی را شغلی گران دانست و یادآور شد: علاوه بر آن پیشرفت آن با کندی صورت میگیرد و در مواقعی چون زلزله، جنگ و سیل که مردم خانههای خود را از دست میدهند، نیاز به زمان زیادی برای بازسازی و ترمیم آنها مورد نیاز است.
تصویر شماتیک از ساختمانسازی اتوماتیک
تصویر سهبعدی از ساخت سازه اتوماتیک در مریخ
به گفته این استاد کالیفرنیای جنوبی با استفاده از این روش میتوان ساختمانهای 200 متری را در مدت یک ساعت ساخت.
خوشنویس با تاکید بر اینکه این فناوری از مزایای فوقالعاده انرژی و زیست محیطی برخودار است، خاطرنشان کرد: فاز اول این پروژه را بر روی ساختمانهای کوچک آغاز کردیم و امیدواریم با توسعه آن این فناوری را در ایران اجرایی کنیم.
مجری طرح از فاز توسعهای این طرح خبر داد و در این باره توضیح داد: با همکاری ناسا در حال توسعه این روش برای ساخت ساختمان در کرات دیگر مانند ماه و مریخ با استفاده از مواد موجود در این کرات هستیم.
خوشنویس همچنین عضو مفاهیم پیشرفته نوآوری ناسا، مؤسسه مهندسی کامپیوتر و انجمن شبیهسازی کامپیوتری است.
وی با ارائه نوآوری در زمینه ساخت سازههای ساختمانی به صورت خودکار که به ساخت کانتوری معروف است، قابلیتهای ویژهای را در زمینه ساخت سازههای فضایی و فرا زمینی بوجود آورده است.
منبع : ایسنا