متخصص گوارش با اشاره به علائم معده درد گفت: بیمارانی که دچار معدهدرد هستند بهتر است آهسته غذا بخورند و بعد از غذا بلافاصله نخوابند؛ خوردن میوههای ترش هم برایشان ضرر دارد.
وی ادامه داد: مهمترین گام برای پیشگیری و تسکین درد آن، خوردن غذاهایی است که حجیم نباشند.بهتر است افرادی که دچار این درد می شوند پس از مصرف غذای خود بلافاصله نخوابند.
این متخصص گوارش گفت: تعداد وعدههای غذایی را باید افزایش داد و آهسته غذا خورد. همچنین بهتر است این بیماران سبزیجات و ماست بیشتر مصرف کنند و نگذارند بیش از اندازه گرسنه بمانند.
مهرورز افزود: البته این بیماران پس از مراجعه به پزشک و تشخیص دلیل ایجادکننده دردهای معده رژیم غذایی مناسب را داشته باشند چراکه در برخی موارد خوردن میوه و سبزی به صورت نپخته و خام مناسب حالشان نیست.
وی ادامه داد: از طرفی خوردن سیب زمینی،هویج،جو، نارنج و موز برای اغلب بیماران مانعی ندارد. معمولا این افراد از خوردن میوه های ترش باید پرهیز کنند.
این متخصص گوارش با تاکید بر عدم استعمال دخانیات از سوی این بیماران گفت: خوردن یک لیوان آب قبل از غذا یا 2 ساعت بعد از هر وعده غذایی می تواند در کاهش درد موثر باشد.
قله اورست بلندترین قله جهان است. ارتفاع قله اورست حدود ۸٬۸۴۸ متر میباشد و در رشته کوههای هیمالیا و در مرز نپال و تبت چین قرار گرفته است.
قبل از ادموند هیلاری و نتزینگ نورگی تلاش بقیه کوهنوردان برای فتح قله اورست به شکست انجامیده بود، به طوریکه یا در میان راه تسلیم شده و بازمیگشتند و یا دچار حادثه شده و جان خود را از دست میدادند. این دو کوهنورد توانستند برای نخستینبار به قله اورست صعود کنند و رکوردی جهانی به ثبت برسانند.
حدود 60 سال بعد از هیلاری و نورگی، هزاران نفر از کوهنوردان، موفق به کسب این افتخار شدند اما همچنان تعدادی از این افراد در راه فتح قله، جان خود را از دست میدهند.
بسیاری از منتقدین معتقدند، که دیگر فتح قله اورست کار سخت و مهمی نیست. ما در اینجا با کمک دو تن از کوهنوردانی که تمام عمر خود را وقف کوه اورست کردهاند، آلن آرنت و دکتر اریک جانسون، به سوالاتی که راجع به قلع اورست و فتح آن مطرح میشود پاسخ میدهیم.
آلن آرنت معتقد است که "صعود به قله اوست، آزمایشی برای سنجش میزان آمادگی جسمانی و روحی فرد است". آرنت از سن 38 سالگی کوهنوردی را آغاز کرد و تا به امروزه 36 صعود مهم و عمده را در کارنامه خود به ثبت رسانده که قله اورست و K2 نیز جزو آنها هستند.
اعزامشوندگان به اورست قبل از سفر، حدود دو ماه را دور از خانه میگذرانند و در این مدت، تلاش میکنند تا بدن خود را با فشار هوا در ارتفاعات بالا و همچنین دمای هوای مشابه دمای قله اورست تطبیق دهند. قبل از اینکه به اورست بروید باید با خود کنار بیایید و ذهن خود را برای مواقعی که با شرایط سخت مواجه میشوید آماده کنید.
برای صعود به قله اورست چهار بخش عمده را باید در نظر بگیرید:
اکثر افراد سفر خود را از یک مسیر ده روزه از فرودگاه کوچک لوکلا (ازتفاع 9400 پایی) به سمت کمپ اصلی اورست (ارتفاع 17500 پایی) آغاز میکنند تا بدن خود را با شرایط دمایی و فشار هوا وفق دهد. سپس صعود خود را به سمت قله آغاز کرده و در طول راه، در اردوگاهی در ارتفاع 23500 پایی بدون اکسیژن کمکی شب را به صبح میرسانند. البته امروزه بسیاری از کوهنوردان سفر خود را از قلههای نزدیک مانند آبشار یخی خومبو در ارتفاقع 20750 پایی آغاز میکنند تا سفر کوتاهتری داشته باشند.
بعد از تطبیق بدن با شرایط، کوهنوردان بین 1 تا 5 روز منتظر پیشبینی هوا میمانند و وقتی هوا آرام شد سفر خود را به سمت قله آغاز میکنند.
بخش نهایی، بازگشت از قله و نبرد با کاتماندو است.
از زمانی که کوهنوردان به کمپ اصلی میرسند، کل زمان صعود چیزی حدود 6 تا 9 هفته به طول میانجامد. از زمان رسیدن به کمپ اصلی تا صعود به قله، حدود 40 روز طول میکشد. البته نباید فراموش کرد که زمان تطبیق بدن با آب و هوا را نمیتوان به اجبار کوتاهتر نمود.
امروزه اکثر افرادی که تصمیم به صعود به قله اورست میگیرند، از یک اکیپ راهنما کمک میگیرند. شرکتهایی در این زمینه فعالیت میکنند که قیمت خدمات خود را بر اساس فاکتورهای مختلفی طبقهبندی میکنند.
برخی دیگر از افراد نیز بدون کمکگرفتن از این شرکتها، اقدام به سفر میکنند که در این صورت باز هم هزینهای در قبال مجوز، هزینه حمل و نقل، تجهیزات و دستمزدی مشخص برای راهنمایان محلی که شرپا نام دارند از آنها دریافت می شود.
بهترین حالت آموزش صعود به قله به کوهنوردان، آموزش در دنیای واقعی است یعنی مثلا، افراد سفری 8 ساعته همراه با تجهیزات و کولهباری سنگین و چگونگی بالا و پایینرفتن از کوه را تجربه خواهند کرد. برنامههای آموزشی سخت و مداوم برای آمادگی صد درصدی کوهنوردان چیزی حدود یک سال به طول می انجامد. برخی از علاقمندان همچنین دورههای آموزشی تخصصی به منظور ایجاد آمادگی جسمانی قلبی-عروقی و افزایش استقامت بدن را نیز طی مینمایند. این دورهها شامل آموزش دویدن، دوچرخهسواری و تمرینات هوازی خواهد بود.
آمادگی جسمانی در این سفر بسیار مهم است اما مهمتر از آن، آمادگی ذهنی است. شما باید از قبل، ذهن خود را برای سفری طولانی و طاقتفرسا آماده کنید و فراموش نکنید که ذهن یک کوهنورد باید آماده رویارویی با هرگونه چالش و شرایط پیشبینی نشده باشد.
آرنت میگوید: سفر به اورست نیاز به فرم بدن اورستی دارد یعنی؛ بهترین حالت ممکنی که بدن یک فرد سالم میتواند داشته باشد. بدن شما باید بتواند خون را در ارتفاعات بالا نیز به درستی به پاها منتقل نماید، همچنین باید بتوانید کوله بار سنگین خود که شامل: بطریهای آب، کیسه خواب، منبع اکسیژن و غذا میشود را نیز به راحتی حمل نمایید.
هزینه چنین سفری طبق فاکتورهای مختلفی محاسبه میشود و سالبهسال نیز تغییر میکند ولی برای مثال افرادی که به شرکتهای برنامهریزی مراجعه کرده و از راهنمای شخصی کمک میگیرند، بدون درنظر گرفتن هزینه پرواز و اسباب و لوازم شخصی، چیزی حدود 30 هزار تا 70 هزار دلار هزینه خواهند داشت. گروههای کوهنوری پر جمعیت نیز باید روی 100 هزار دلار یا بیشتر حساب کنند.
شرکتهای مختلفی برای این منظور تاسیس شدهاند که کوهنوردان میتوانند طبق اولویتبندی خود از میان آنها یکی را انتخاب نمایند.
مهمترین وسایل مورد نیاز کوهنوردان چکمه مناسب، دستکش و کیسه خواب با کیفیت هستند زیرا قله اورست ناجوانمردانه سرد است و لازم است که کوهنوردان تمام تمهیدات لازم برای جلوگیری از سرمازدگی بافتهای بدن را از پیش در نظر بگیرند.
خطر واژهای جداییناپذیر از اورست است و باید بدانید که هر چقدر هم که تدابیر امنیتی اندیشیده شود، بازهم احتمال خطر به صفر نمیرسد. آمار نشان میدهد که سالانه حدود 6 نفر در این سفرها جان خود را از دست میدهند که اکثرا به دلیل سقوط از کوه اتفاق میافتد اما دو سال گذشته تراژیکترین دوران برای کوهنوردان بوده است. در آوریل سال 2014 1،شش نفر از شرپاها در اثر انتشار شکاف یخی در قسمت آبشار یخی خومبو جان خود را از دست داند. همچنین در آوریل سال 2015، نوزده نفر از کوهنوردان در اثر زلزله 7/8 ریشتری که در فاصله 200 متری نپال اتفاق افتاد زیر بهمن مانده و جان خود را از دست دادند.
البته بزگترین خطر برای کوهنوردانی که قصد صعود به قله اورست را دارند آماده نبودن و بیتجربگی است. مشکل اینجاست که بسیاری از افراد تصور میکنند رفتن به قله اورست مثل یک پیادهروی معمولی در مسیری سربالایی است و عملا کوهنوردی محسوب نمیشود و اگرهم مشکلی پیش بیاید، شرپاها به آنها کمک میکنند. اما حقیقت این است که در مواقع بروز خطر، هر کسی به فکر خویش است و ممکن است اصلا برای نجات افراد دیگر هیچ کاری انجام ندهد به همین دلیل است که باید با آمادگی جسمانی، روحی، تجهیزات کامل و گروهی مورد اعتماد سفر کنید.
بین سالهای 1921 تا 1999 و در 1169 صعود به قله اورست، 170 نفر جان خود را از دست دادهاند اما خوشبختانه در قرن اخیر با وجود افزایش 5 برابری تعداد سفرهای صعودی به اورست، میزان مرگومیر کاهش چشمگیری داشته است. بین سالهای 2000 تا 2015 و طی 5832 صعود انجام گرفته به قله اورست، 112 مورد مرگ گزارش شده است.
با توجه به گزارش پایگاههای کوهنوری هیمالیا در پاییز سال 2015 بیماریهای مرتبط با ارتفاع با 90 مورد مرگ در صدر جدول آمار مرگومیر قرار دارند و بعد از آن سقوط با آماری 67 نفری، در درجه دوم قرار دارد. همچنین در منطقه آبشار یخی خومو تابحال 31 مورد مرگ گزارش شده است.
تهیه و ترجمه: مجله اینترنتی ستاره
جام جم سرا: دکتر شیرین نیرومنش متخصص زنان و زایمان و استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران در هفته نامه سلامت نوشت: چند وقت پیش خانمی با وزن بالا با بیماری قارچی به من مراجعه کرد. یکی از سوالهایی که از او پرسیدم این بود که در حمام روی صندلی مینشیند یا کف حمام؟
پاسخ مشخص بود؛ به دلیل وزن بالا تحمل ایستادن نداشت و چون عادت به حمام طولانی داشت، کف حمام مینشست و اکثر اوقات نیز به حمام عمومی میرفت. برایش توضیح دادم که حمام آفتاب نمیخورد و محیطی مرطوب و مستعد رشد قارچ است و نشستن کف حمام یا لب استخر یا حوضچههای آب گرم یا حتی داخل وان، مخصوصا در اماکن عمومی میتواند باعث انتقال عفونتها به دستگاه تناسلی شود.
توصیه اکید دارم که خانمها و دخترخانمها ایستاده حمام کنند و اگر زمان حمام طولانی است یا به دلایلی میخواهند بنشینند، صندلی یا چهار پایهای داشته باشند و قبل از نشستن حتما ابتدا آن را با آب جوش بشویند.
اگر از وان یا توالت فرنگی، مخصوصا در محیطهای عمومی یا هتلها استفاده میکنید، حتما قبل از استفاده آن را با محلولهای ضدعفونیکننده پاک کنید زیرا بیماریهای قارچی جزو شایعترین بیماریهایی است که از محیط حمام میتواند منتقل شود و علائم آن ترشحات سفیدرنگ همراه خارش و سوزش است.
اگر خانمی این نکتهها را رعایت نکرد و متوجه ترشحات سبز یا زرد یا بدبو با سوزش و خارش شد، حتما باید به متخصص مراجعه کند.
نوعی از میکروب هم ممکن است از این طریق وارد دستگاه تناسلی شود که تنها موقع رابطه زناشویی علائمش ظاهر میشود. ترشحات خانم آلودهشده با این میکروب به دنبال ریزش اسپرم داخل واژن بوی ناخوشایندی مثل بوی ماهی گندیده میدهد که این نشانه عفونت است و به درمان نیاز دارد.
***
توصیه طب سنتی درباره استحمام
دکتر محمد فصیحی دستجردی (متخصص بیماریهای عفونی و محقق طب سنتی) میگوید: برای رفع سوزش و خارش و بهبود زخمها و التهاب ایجادشده از عرق یا جوشانده بابونه یا آویشن را که قارچ و باکتری را از بین میبرد، داخل آب گرم در تشتی بریزید و داخل آن بنشینید. اگر لاغر هستید و پوست خشکی دارید و این مشکل به دنبال خشکی پوست ایجاد یا تشدید شده، میتوان به کمک کرم ویتامینA و پماد گل بنفشه به صورت موضعی ناحیه را چرب کرد.
در صورتی که خارش و سوزش در اثر عفونت بروز کرده و ترشحات بدبو وجود دارد هم استفاده از پماد کالاندولا یا گیاه همیشهبهار توصیه میشود.
از بین داروهای خوراکی نیز با توجه به مزاج، عرق آویشن، دارچین و رازیانه برای افرادی که مزاج سرد دارند و عرق کاسنی و شاتره صبح ناشتا یک استکان برای آنها که مزاج گرم دارند، مناسب است.
***
توصیه متخصص پوست درباره استحمام
دکتر فریبا قلمکار (متخصص پوست و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی) معتقد است: اصلیترین مشکلی که در تابستان بهدلیل تعریق زیاد بروز میکند، انسداد دهانه غدد عرق و خارش و سوزش به دنبال آن است.
برای پیشگیری کافی است از پوشیدن لباسهای چسبان و تنگ و از جنس مواد پلاستیکی پرهیز کنید و در عوض لباسهای گشاد و نخی بپوشید تا هوا بین چینها جریان داشته باشد، اما اگر به دنبال گرما و تعریق زیاد دچار این مساله شدید، هیچگونه کرم موضعی استفاده نکنید زیرا باعث انسداد بیشتر دهانه غدد عرق و بدتر شدن ضایعات میشود. با دوش گرفتن و بازگذاشتن محل اجازه دهید تا مشکل پیش آمده هر چه سریعتر برطرف شود.
در صورتی که دلیل سوزش و خارش عفونت یا بیماریهای قارچی باشد باید به متخصص زنان مراجعه کنید و آزمایش قارچ دهید و دارو مصرف کنید.
***
توصیه متخصص زنان درباره استحمام
دکتر شهرزاد زادهمدرس (متخصص زنان و زایمان دانشیار، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی) میگوید: بهترین توصیه را رعایت نظافت و حمام کردن سلامت میدانم. تابستانها که تعریق زیاد است، لباس زیر باید مرتب تعویض شود و خشک باشد. دوش روزانه را نباید فراموش کرد. ناحیه تناسلی را باید مرتب شست و خشک کرد اما هفتهای ۲ مرتبه از شامپو، صابون یا ژل بهداشتی استفاده کرد. دامن بهترین پوشش برای این فصل است و از پوشیدن شلوارهای چسبان و لگهای پلاستیکی باید خودداری کرد.
اگر خانمی احساس میکند جز خارش و سوزش دچار عفونت قارچی هم شده و ترشحات زرد و بدبو دارد، باید زودتر به متخصص مراجعه کند تا داروهای ضدقارچ دریافت کند.
جام جم سرا: دکتر عباس شکری افزود: یبوست در دوران نوزادی که یک تا دو ماه اول تولد است، بیشتر به دلیل عدم توجه به تغذیه با شیرمادر و تغذیه از شیر گاو یا شیر خشک است. نوزادانی که از شیر مادر تغذیه میکنند روزی 3 تا 4 نوبت دفع مدفوع دارند.
این متخصص اطفال تصریح کرد: شیر مادر بهترین تغذیه نوزاد است که منجر به بهتر کار کردن شکم نوزاد میشود. البته نحوه کارکردن شکم نوزاد به نوع تغذیه مادر نیز بستگی دارد. بنابراین مصرف سالاد و سبزیجات برای مادران شیرده توصیه میشود؛ چراکه این امر سبب میشود نوزاد نیز با مصرف شیر مادر روزی 5 تا 6 مرتبه دفع مدفوع داشته باشد که البته این موضوع نشان از اسهال نیست.
وی یادآور شد: استفاده بیشتر از پروتئین و گوشت و مصرف کمتر سبزیجات از سوی مادران شیرده منجر به آن میشود که نوزادان آنها هر دو روز یکبار دفع مدفوع داشته باشند که البته این نیز نشان از یبوست نیست. (ایسنا)
جام جم سرا: خرید لوازمالتحریر همان قدر که ساده بهنظر میآید، دقت نظرهای خاص خودش را میطلبد. کافی است که یک دانشآموز در خانه داشته باشید و او را با خود برای خرید لوازمالتحریر ببرید و 9ماه تحصیلی را درگیر انواع مسائل مربوط به این وسایل و پوشاک و کولهپشتی باشید تا هر روز سؤالی جدید در این رابطه برایتان پیش بیاید و تجربهای جدید کسب کنید. ما در این نوشتار تجارب و نکات فنی و روانشناسی را با شما در میان خواهیم گذاشت.
سه نکته طلایی
1- سن و سال کودک را در انتخاب لوازمالتحریر درنظر بگیرید. کولهپشتی، کیف، مداد و... برای هر سن و سالی باید ویژگیهای خاصی داشته باشد که در ادامه به تفکیک به آنها اشاره خواهیم کرد.
2- صرفهجویی کنید و به فرزندانتان این نکته را یاد بدهید. خانههای اغلب ما پر از دفترهایی است که کمتر از یک سوم آنها استفاده شده، مدادهایی که به نیمه نرسیده درون جامدادیهای قابل استفاده رها شدهاند. انواع کیفها و... با کمی خلاقیت میتوانید این وسایل را برای کودکانتان مجددا قابل استفاده کنید و همزمان هیجان کودک و تمایلش را نسبت به آنها افزایش دهید. بهعنوان مثال میتوانید برگهای سفید دفترها را جدا کنید، با کمترین هزینه آن را صحافی سیمی ویا خودتان منگنهشان کرده و با انواع کاغذها یا پارچههای رنگی و گلدار جلد کنید. سعی کنید این مراحل را با همکاری بچهها انجام دهید، بهنظراتشان گوش بدهید و آنها را بابت خلاقیتشان تشویق کنید. با این کار، هم از فکر و خلاقیت آنها استفاده کردهاید و هم صرفهجویی و قناعت را به آنان آموزش دادهاید.
3- خرید لوازم مدرسه، تجربهای لذتبخش و منحصر به فرد است. بگذارید این تجربه در ذهن کودک به خاطرهای خوش تبدیل شود. مطمئن باشید در مسیر علاقهمندی او به مدرسه تأثیر فراوانی دارد. حتما دوران دانشآموزی خودتان و لذت خرید یک دفترچه کوچک، یک مداد نوکی(اتود) ساده و جعبه مدادرنگی را به یاد دارید. تا آنجا که میتوانید به سلیقه کودک در انتخاب لوازمالتحریر و وسایل مدرسهاش احترام بگذارید اما اگر در جایی نظر کودک با تفکرشما در تناقض بود و این مسئله نه از باب سلیقه که در مورد مسائل مربوط به بهداشت و سلامت خودش بود یا اینکه تصاویر روی لوازمالتحریر مطابق ارزشها و شئونات اسلامی نبود با گفتوگو و مثال زدن و یادآوری مشکلات و تجارب سالهای پیش آن را حل کنید.
کوله پشتی یا کیف دستی
شاید همه شما بدانید که کولهپشتی بهدلیل شکل قرار گرفتن و توزیع وزنش بین 2 نیمه بدن از نظر بهداشت جسمی بهتر از کیف دستی است. کیفهای دستی بهدلیل استفاده از یک دست و فشار به یک سمت بدن مناسب نیستند اما در مورد خرید کولهپشتی هم نکاتی وجود دارد که باید به آنها توجه کنید.
هنگام خرید کولهپشتی به وزن آن توجه کنید. این کوله الان خالی است اما قرار است دفتر، کتاب، لیوان، تغذیه و... را در خودش جای دهد. پس سبکترین نوع آن را انتخاب کنید. اگر کودک یا نوجوانتان هنگام حمل کولهپشتی ناخودآگاه به جلو خم میشود بدانید که وزن آن برایش سنگین است. احساس فشار و درد زیر بندهای کوله میتواند دلیل نامناسبی بندها و وزن سنگین آن باشد. طبق استاندارد حداکثر وزن کیف و محتویات آن برای دانشآموزان دبستانی 2/5تا 4/5کیلوگرم و برای دانشآموزان راهنمایی و دبیرستانی 7کیلوگرم است.
به اندازه بندهای کولهپشتی توجه کنید. باید امکان کوتاه و بلند شدن داشته باشد. بندهای آن نباید آنقدر بلند باشد که تا پشت زانوهای کودک بیاید یا آنقدر کوتاه که برای انداختنش دچار مشکل شود. محل قرار گرفتن کولهپشتی نباید هرگز بیش از10سانتیمتر پایینتر از خط کمر باشد و باید درناحیه پشت (ماهیچههای میانی) قرارگیرد.
به جز این به پهنای بندها توجه کنید. بندهای پهنتر گزینههای مناسبتری برای انتخاب هستند. بندهایی با پهنای کمتر در شانهها فرو میروند و درد و گزگز و خستگی را به همراه دارند. همچنین بندهایی که در محل قرار گرفتن روی شانه دارای بالشتک هستند، برای شانههای کودک بهترند. با این حال اگر کیفدستی با یک بند برای دانشآموزتان تهیه کردهاید به او متذکر شوید که تمام مدت از یک شانهاش برای نگهداری کیف استفاده نکند، جای کیف را عوض کند و بعد از چند دقیقه کیف را زمین بگذارد و دستبهدست کند.
حتما کولهپشتیهایی که مثل چمدانها دارای چرخ و دستههای بلند برای کشیدن هستند را دیدهاید و شاید از آن والدینی هستید که فکر میکنید با خرید این کولهها فرزندتان دیگر مجبور به حمل سنگینی کتاب و دفتر و... نمیشود اما اشتباه نکنید. این کولهها مناسب نیستند. علاوه بر فشاری که به ناحیه کتف، ساق دست و گردن کودک وارد میکنند، مهمترین نکتهاش این است که قابل شستوشو هم نیستند. شما هرگز نمیتوانید آنها را با چرخهای بزرگشان داخل ماشین لباسشویی بیندازید. بنابراین جنسی را انتخاب کنید که به راحتی قابل شستوشو باشد، در غیراین صورت کولههای بچهها بهزودی محلی برای تجمع میکروبها میشوند.
نحوه استفاده درست از کولهپشتی را به کودک آموزش دهید. او نباید هر دو بند کوله را روی یک شانه بیندازد، بند آن را زیاد بلند یا زیاد کوتاه کند. باید هنگام قرار دادن آن روی زمین یا میز، کوله را به شکل عمودی روی زمین قرار دهد تا هم به پاکیزگی و دوام کیف کمک کند و هم هنگام استفاده از آن و برداشتنش راحت باشد.
به نقش و نگار و نقاشی و تصویرهای روی کیف دقت کنید. بعضی کیفها دارای تصاویر شخصیتهای کارتونی نامناسب و مغایر با سبک زندگی ایرانی- اسلامی هستند. به یاد داشته باشید که فرزند شما 9ماه تحصیلی به این تصاویر خیره میشود و به این شخصیتها به شکل الگو نگاه میکند. دقت کنید که فرزندتان قرار است چه شخصیتی را الگوی خود قرار بدهد. این مسئله در مورد دفترها، مدادها و... هم صادق است. این روزها بازار لوازمالتحریر ایرانی و اسلامی هم گرم است. کیف و دفترهایی که تصاویری از شخصیتهای اصیل ایرانی را دارند و هر کدام داستانی زیبا به همراهشان هست. میتواند جایگزین مناسبی باشد.
پوشاک و کفش مدرسه
اغلب مدارس لباسهایی با رنگ و مدل خاص برای دانشآموزاندرنظر میگیرند. در این صورت هنگام سفارش از خیاط یا اولیای مدرسه بخواهید که حداقل 2 دست برای شما تهیه کنند. داشتن 2 مقنعه، 2 شلوار و 2روپوش به شما این امکان را میدهد که بهراحتیبتوانید لباسها را به موقع بشویید و به دوام آنها نیز کمک میکند. بچهها در مدرسه فعالیتهای مختلفی دارند، میدوند، بازی میکنند، توی صندلی فرو میروند و ممکن است که هر اتفاقی برای لباس فرم مدرسهشان رخ دهد؛ پس آیندهنگر باشید.
هنگام انتخاب نوع پارچه توجه کنید که پارچههای نخی و کتانی برای یونیفرم مدرسه مناسبترند، پارچههایی که الکتریسته ساکن ایجاد میکنند را انتخاب نکنید. علاوه بر این هر چه لباسها کمتر زیپ و دکمه داشته باشد پوشیدن آنها برای کودکان، خصوصا آنها که کم سن و سالترند راحتتر است و لازم نیست برای مثلا یک دستشویی رفتن ساده از دیگران کمک بخواهند و این مسئله به اعتماد به نفس و حس استقلال آنها کمک میکند. همچنین لباسهای بزرگ و خیلی گشاد یا تنگ و چسبان، مناسب دانشآموز نیست چرا که او باید ساعتهای زیادی از روز را از آنها استفاده کند و نخستین نکته راحتی او در این لباسهاست.
نکته:
اگر از آن دست والدینی هستید که عادت به خرید عمده نوشت افزار دارید بهتر است کودک را از این مسئله باخبر نکنید. کودکی که از 2 جین خودکار و مداد و انبار دفترها خبر دارد کمتر از وسایلش مراقبت میکند.
گونیا و پرگار
ابزاری مانند گونیا وپرگار و خطکش بهخاطر نوک تیزبودن برای دانشآموزان خطرناک هستند. بهتر است نوع پلاستیکی آنها را انتخاب کنید. خطکشهای خیلی بلند و پرگارهای نوک تیز بدون درپوش مناسب دانشآموزان نیستند.
تراشها و پاک کن
مداد تراشهای مخزن دار و رومیزی به دیگر تراشها اولویت دارند. هنگام انتخاب تراشهای رومیزی به دسته آنها که مناسب دستهای دانشآموز باشد دقت کنید. همچنین پاک کنهایی انتخاب کنید که حساسیتزا نبوده و برای جلوگیری از گم شدنشان بنددارند.
روی وسایل کودک نام او را بنویسید خصوصا اگر دانشآموز کلاس اولی دارید که هنوز به قوانین مدرسه و گم نکردن و فراموش نکردن وسایلش توجه چندانی ندارد.
مدادرنگی، مداد شمعی، ماژیک
بچهها عاشق خریدن مداد رنگی و ماژیک هستند، رنگهای متنوع آنها برایشان جذابیت دارد. اما ممکن است مواد رنگی آنها آلرژی زا و سمی باشد. بنابراین بهترین مداد شمعیها آنهایی هستند که روکش کاغذی یا پلاستیکی دارند. از انواع مارکهای مرغوب انتخاب کنید که عبارت «Not poisoning» به معنی غیرسمی روی بدنهشان نوشته شده. درست است که کمی گرانترند اما ارزشاش را دارد. به کودک آموزش دهید که پس از استفاده از ماژیک و مداد شمعی حتما دستش را با آب صابون بشوید و با دست نشسته غذا نخورده و دستش را به چشمهایش نمالد. (مریم کمالینژاد/همشهری)
جام جم سرا: 4 زن قربانی اسیدپاشی های این روزهای اصفهان شده اند. موتورسوارانی اسید به دست، دست به کار شده اند تا اسیدپاشی کابوس هر لحظه مردم این شهر شود. افرادی که با هدف نامعلوم قصد کرده اند تا روی خوش زنان به زندگی را بگیرند.
واکنش ها در حد اعلام حمایت و پیگیری این مسایل بوده است. به عنوان مثال روز گذشته شهیندخت مولاوردی معاون امور زنان و خانواده رییس جمهوری گفت: لازم است تدابیری به منظور مقابله با خشونت علیه زنان اتخاذ شود و این تدابیر باید در حوزه بازدارندگی قانونی و حمایتی باشد. متلک گویی، اسید پاشی و غیره مصداق خشونت علیه زنان در اجتماع و جامعه است و زنان باید چه در حریم خصوصی و چه در جامعه از خشونت در امان باشند و قربانی یکی از اشکال خشونت قرار نگیرند.
و یا جانشین فرمانده نیروی انتظامی از پیگیری این اسیدپاشی ها خبر داد.
اسیدپاشی یک روش ناهنجاری انتقام گیری است که معمولا برای انتقام جویی یا از بین بردن زیبایی یا چهره افراد مورد استفاده قرار می گیرد. سال ها بود این موضوع کم کم به دست فراموشی سپرده میشد اما در 4-5 سال اخیر مجددا در حال شیوع پیدا کردن است.
اما زنان قربانی اسیدپاشی می شوند و تا اتخاذ تدابیر معلوم نیست چند قربانی دیگر به جمع قربانیان اسیدپاشی اضافه خواهند شد. حال مساله ای که مطرح می شود این است مردم در زمان مواجه با اسیدپاشی چکاری می توانند برای کاهش آسیب های آن انجام دهند؟ تعداد زیادی از مخاطبان خبرآنلاین، زیر خبرهای مربوط به اسیدپاشی ها از بی اطلاعی برای این موضوع نوشتند. اینکه برای یک مصدوم اسیدپاشی در وهله اول باید چه کرد؟
از نظر پزشکی مردم و اطرافیانی که در صحنه اسیدپاشی قرار دارند می توانند نقش به سزایی در کاهش آسیب های این حادثه داشته باشند. ورود به موقع آنها می تواند در ترمیم و عدم ایجاد سوختگی های عمیق در بافت های فرد قربانی موثر باشد. دکتر مجید لاهوتی، فوق تخصص جراحی ترمیمی و پلاستیک، ترمیم بافت های فردی که دچار سوختگی حاد با اسید شده است را مشروط به مراقبت های مناسب اولیه می داند که اگر به موقع انجام شود بدشکلی های پوست فرد کمتر خواهد شد و نیاز به جراحی های سنگین را برطرف خواهد کرد.
گفت و گوی خبرآنلاین با دکتر لاهوتی را در ادامه می خوانید:
از ابتدا که فرد قربانی اسیدپاشی می شود چه تغییراتی در بدنش اتفاق می افتد؟
اسید از آنجا که از اسمش پیداست یک ماده شیمیایی غلیظ است. بعضی وقت ها این ماده واقعا اسید است و بعضی وقتها قلیای خیلی شدید است. هر دو این موارد چه قلیایی شدید و چه اسید شدید، انهدام و از بین رفتن نسوج بدن را به همراه خواهد داشت. هنگامی که این مواد به بدن ریخته می شود، یک سوختگی عمیق شیمیایی در بدن ایجاد می کنند که تمام لایه های پوست و لایه های زیر پوست را می تواند درگیر کند و این شدت سوختگی بستگی به 3عامل دارد؛ غلظت مواد، مقدار مواد و زمانی که مواد شیمیایی در تماس با بدن قرار می گیرد. یعنی در واقع این سه عامل به شدت ضایعات بدن وابسته است. آثار ناشی از تماس این مواد با بدن به صورت سوختگی های شیمیایی عمیق است. همانطور که می دانیم سوختگی انواع مختلف دارد یک مورد آن می تواند با بخار و حرارت یا مایعات باشد که اینها سوختگی حرارتی نام دارد و یک مورد دیگر می تواند سوختگی شیمیایی باشد که یکی از انواع آن همین اسید پاشی و یا سوختگی های ناشی از مواد اسیدی و قلیایی است. با توجه به اینکه معمولا اسید و این مواد در قسمت های باز بدن مثل دست و صورت ریخته می شود معمولا تبعات بد و بعضا غیر قابل جبرانش در این نواحی به چشم می خورد و در قسمت هایی که پوشیده است چون لباس مانع از ورود و تماس این مواد با بدن می شود ممکن است آسیب کمتری ایجاد کند یا اصلا آسیبی نرساند و حداقل باشد، ولی صورت، دست ها، گردن و سر اینها نواحی ای است که بیشتر دچار آسیب می شود و به دلیل اینکه در دید مردم است نتایج ناشی از این کار خیلی کریه تر می شود.
در روزهای گذشته چند مورد اسیدپاشی در اصفهان گزارش شده است. هنگامی که مردم در کوچه و خیابان با این قضیه روبه رو می شوند اولین کاری که می توانند برای فرد قربانی انجام دهند تا آثار مخرب اسید کمتر شود چیست؟
اسیدپاشی یا سوختگی های شیمیایی به هر نحو (در کارخانه ها یا آزمایشگاهها) که باشد، یک اصول اولیه مراقبتی دارند که باید به آن توجه شود؛ اینکه همانطور که عرض کردم کمک اولیه باید با توجه به همان سه مورد غلظت، مقدار و زمان مواد به این افراد انجام شود. در همه اینها اگر ما این 3مورد را بگیریم طبیعتا ضایعاتی که می تواند خیلی وحشتناک باشد به حداقل می رسد و احتمال و قابلیت درمانی فرد قربانی بیشتر می شود.
طبیعتا برای از بین بردن هر سه مورد وکم کردن اینها که اگر هر یک از آنها کم شود ضایعات کمتر می شود. بهترین کار این است که محل سوختگی با آب فراوان شسته شود تا از غلظت این مواد کاسته شده و حجم این مواد کاهش پیدا کند. آب مورد استفاده آب معمولی می تواند باشد و اگر در مراکز درمانی باشد که با سرم های مخصوص این شست و شو انجام می شود. قدم بعدی انتقال این افراد به اولین اورژانس و به خصوص مراکزی که درمان سوختگی آنجا وجود دارد است تا اقدامات اولیه روی این افراد انجام می شود.
وقتی فرد قربانی به مرکز درمانی منتقل می شود چه اقداماتی روی این افراد انجام می شود و کوتاهی در این زمینه چه تبعاتی برای آنها به همراه خواهد داشت؟
هرگونه سوختگی دو مرحله کلی دارد که یکی مرحله اولیه در سوختگی حاد است. در این مرحله افراد دچار ضایعات حاد و از بین رفتن فوری بافت های سطحی می شوند، در این شرایط اقدامات درمانی شامل جداکردن مواد شیمیایی از بدن این افراد است. مرحله بعد رقیق کردن و شست و شوی فراوان در بدن این افراد و قسمتی که با اسید تماس داشته است. مرحله سوم اینکه معمولا چون سوختگی در نواحی حساس بدن است دچار درد شدید می شوند که درد این افراد باید کنترل شود. احتمال عفونت در این سوختگی ها بالاست. به این افراد باید آنتی بیوتیک مناسب به آنها داده شود. پانسمان لازم است روزانه چندین بار به خصوص در ساعات اولیه تعویض شود و تا آنجایی که می شود بافت های از بین رفته که زمینه ساز بروز عفونت می شود از سطح پوست برداشته شود تا بافت به صورت یک بافت زنده برگردد. اگر چه زخمی است ولی باید بافت های سوخته برداشته شود.
بهترین کار این است که محل سوختگی با آب فراوان شسته شود تا از غلظت این مواد کاسته شده و حجم این مواد کاهش پیدا کند. آب مورد استفاده آب معمولی می تواند باشد و اگر در مراکز درمانی باشد که با سرم های مخصوص این شست و شو انجام می شود. قدم بعدی انتقال این افراد به اولین اورژانس و به خصوص مراکزی که درمان سوختگی آنجا وجود دارد است تا اقدامات اولیه روی این افراد انجام می شود.
با عمل های ترمیمی و جراحی پلاستیک تا چند درصد می توان امید به بازگشت زیبایی این افراد داشت؟
هرچقدر مراقبت های اولیه در شرایط سوختگی حاد کامل تر و دقیق تر باشد و مراقبت بیشتری انجام شود برای این بیماران طبیعتا موارد ناشی از سوختگی های عمیق کمتر خواهد بود و به تدریج که بیمار از شرایط سوختگی خارج شد بدن به طرف فاز دوم که ترمیم بافت های سوخته است، می رود. در این شرایط بدن شروع به ترمیم بافت های از دست رفته و بازسازی بافت هایی که دچار سوختگی و آسیب سطحی یا عمیق شده اند، می کند. در بعضی از این موارد این بازسازی کامل و بدون آثار است اما در شرایطی که سوختگی عمیق باشد بسته به شدت آسیب اولیه که باعث بدشکلی هایی در اعضای بدن فرد می شود باید تصمیم گرفت که چه اقداماتی برای فاز ترمیمی آنها انجام شود. در واقع در مرحله دوم بدن این بیماران را ترمیم می کند.
معمولا بیشترین آسیب ها در کدام بخش های بدن است؟
کشیدگی هایی در قسمتهای مختلف بدن اتفاق می افتد، حتی ممکن است مواد شیمیایی داخل چشم شده باشد و آسیب های جدی به قرنیه وارد کرده و باعث کوری چشم و در بعضی موارد باعث تخلیه چشم شود. سوختگی پلک ها یکی از شایع ترین سوختگی های صورت است که به دلیل ظریف بودن بافت اطراف چشم اتفاق می افتد. کشیدگی هایی که چانه به سمت گردن خواهد داشت و سوختگی هایی که در ناحیه گردن اتفاق می افتد. در مواردی ممکن است اسید باعث آسیب دهان، لب و بینی شود که در این شرایط فرد ممکن است نتواند غذا بخورد یا در صحبت کردن دچار اختلال شود یا اینکه سوراخ های بینی بر اثر سوختگی ها بسته شود که منجر به اشکال تنفسی در این افراد می شود. از همه اینها که بگذریم ظاهر ناپسندی بر اثر سوختگی های عمیق ممکن است برای فرد به وجود بیاید. این افراد بسته به شدت ضایعات پیش آمده تحت مداوا می توانند قرار بگیرند و در این شرایط از روش های مختلف جراحی پلاستیک می توان استفاده کرد. معمولا این افراد نیاز به جراحی های متعدد و متواتر دارند و گاهی اگر لازم باشد جراحی های پیچیده ای اتفاق می افتد. اما در نهایت آنچه برای قربانیان اسیدپاشی پیش می آید همه به شدت و عمق سوختگی برمی گردد و بستگی به مراقبت های اولیه دارد که اگر به درستی و به موقع انجام گیرد دچار بدشکلی های کمتر و جراحی های سبک تر هستیم.
مردم در مواجهه با اسیدپاشی و برای پیشگیری از سوختگی های عمیق چه باید بکنند.
اولا که از نظر اجتماعی باید پدیده ها یا عواملی را که باعث شیوع مجدد این حرکت ناپسند در جامعه می شود از نظر روانشناسی و جامعه شناسی مورد شناسایی قرار دهیم. اینکه چه عواملی باعث این حرکت می شود و این مساله را ریشه یابی کرد، به ریشه های آن به عنوان بهداشت روانی و اجتماعی توجه کرد و اصولا پرهیز کنیم از اینکه کلا چنین مساله ای را ایجاد کنیم. این صحبت ها مربوط به پیشگیری از بروز چنین مساله ای است.
مردم ما بیشتر به دنبال هیاهوی این قضایا هستند و به جای اینکه نقش یک امدادرسان را بازی کنند نقش یک خبرنگار را بازی می کنند. حداقل کار مردم این است که با یک اقدام ساده و با یک شست و شو با آب معمولی می توانند جلوی ضررهای جبران ناپذیر را بگیرند. البته مشروط بر اینکه در هنگام شست و شو باید دقت شود که مواد به جاهای دیگر بدن توسط آبی که شست و شو صورت می گیرد منتقل نشود. مهم این است که فقط موضعی که دچار سوختگی است را شست و شو دهند وگرنه مثلا فردی که در قسمت صورت دچار سوختگی شده و آب را از بالا برصورت این فرد بریزیم، این مواد به گردن و سایر نقاط بدن این فرد که دچار سوختگی نشده منتقل می شود. اگر فرد در ناحیه صورت دچار سوختگی شده باید سر فرد دولا شود یا به طرفین باشد به ترتیبی که آب از کنار بریزد یا اگر آب از بالا ریخته می شود آب به بیرون بچکد، چون شست و شو، مواد شیمیایی را با خود حمل می کند. پس باید خیلی مراقب باشیم که بقایای این شست و شو به قسمت های دیگر بدن ریخته نشود.(طهورا شهبازی)
جام جم سرا به نقل از خبرآنلاین: مجله فوربس (Forbes) راهکارهای زیر را برای افرادی که به تازگی مشغول به کار شدهاند ارایه کرده است:
جمع آوری اطلاعات:
تلاش برای موفقیت در شغل جدید پیش از حضور در محل کار آغاز میشود چرا که بهتر است پیش از اینکه کار خود را آغاز کنید از طریق اینترنت یا هر منبع دیگری، اطلاعاتی را در مورد زمینهای که قرار است در آن مشغول به کار شوید جمع آوری کنید. داشتن اطلاعات در مورد شاخهای از کسب و کار که وارد آن شدهاید، فرآیندهای مربوط به آن، محصولاتی که با آنها سروکار خواهید داشت و مانند اینها میتوانند مفید باشند. برای مثال اگر قرار است در یک شرکت بازرسی کالا مشغول به کار شوید بهتر است کمی در مورد فرآیندهای بازرسی، گمرک و تجارت خارجی اطلاعات کسب کنید. البته جمع آوری اطلاعات تنها به اینجا محدود نمیشود و اگر بتوانید اطلاعاتی در مورد شرکتهای رقیب و وضعیت کلی بازار بدست بیاورید، به طور حتم تاثیر بیشتری بر رئیس خود خواهید گذاشت.
پوشش:
در نخستین روزهای کاری مرتب و رسمی لباس بپوشید. حتی اگر اطمینان دارید که همکارانتان اسپرت و غیررسمی لباس میپوشند بازهم بهتر است برای ابتدای کار از پوششی رسمی و آراسته استفاده کنید.
درک انتظارات:
هنگامی در نخستین روزهای کاری، وظیفهای به شما محول میشود اطمینان حاصل کنید که درک درستی از آنچه از شما انتظار میرود بدست آوردهاید و اگر در این مورد مطمئن نیستید بهتر است درباره آن از رئیس سوال کنید چرا که سوال کردن به مراتب بهتر از انجام اشتباه یک وظیفه است. همچنین وقتی در این موارد سوالی را مطرح میکنید با خود کاغذ و خودکار به همراه داشته باشید تا جزییات را یادداشت کنید چرا که هر رئیسی از اینکه یک سوال را چند بار از او بپرسید، متنفر است.
شیوه ارتباط:
تصمیم گیری در مورد اینکه به چه شیوهای باید با رئیس ارتباط برقرار کنید، چندان بر عهده شما نیست و برای این کار بهتر است نظر رئیس را جویا شوید. برخی از روسا ترجیح میدهند که کارمندان به صورت حضوری سوالات خود را از آنها بپرسند اما برخی نیز چنین رفتاری را نوعی مزاحمت قلمداد میکنند و ممکن است از شما بخواهند از شیوههای دیگری مانند ایمیل برای ارتباط برقرار کردن با آنها استفاده کنید. به هر حال تلاش کنید که خود را با شیوه مدنظر رئیس وفق دهید.
بازخوردها:
هنگامی که کاری را انجام میدهید یا پروژهای را به پایان میرسانید از رئیس بخواهید که پیشنهادها و انتقاداتش را در مورد شیوه عملکرد شما مطرح کند تا از این طریق بتوانید در پروژههای بعدی بهتر عمل کنید. رئیس شما میداند که موفقیت شما، موفقیت کسب و کار او است و به همین خاطر از پیشرفت شما استقبال میکند و تلاش میکند که به شما کمک کند.
خجالتی نباشید:
اگر در جلسات کاری همواره ساکت و خجالتی باشید پس از مدتی لزوم حضور شما در جلسات و یا حتی شرکت زیر سوال خواهد رفت. پس بهتر است خجالت را کنار بگذارید و به شیوهای کاملا محترمانه نظر خود را بیان کنید. البته به خاطر داشته باشید که برای اینکه بتوانید از نظرات خود دفاع کنید باید دادههای کافی به همراه داشته باشید و همچنین اگر مشکلی را مطرح میکنید، راه حلی نیز برای آن ارایه دهید.
جام جم سرا به نقل از ایرنا: محمدرضا کاوه، رییس اداره راه و شهرسازی شهرستان چالوس گفت که اطراف تونل کندوان در جاده چالوس از برف پوشیده شده است و مسافرانی که قصد عزیمت به شمال کشور از طریق اینجاده را دارند پیش از حرکت از شرایط آب و هوایی منطقه اطلاع پیدا کنند.
وی تصریح کرد: تیمهای راهداری در تعطیلات پیش رو در همه محور کندوان مستقر هستند تا مسافرانی که اینجاده را برای عبور و مرور انتخاب میکنند در امنیت و آرامش کامل به مقصد برسند.
رییس اداره راه و شهرسازی چالوس در ادامه تصریح کرد: از عصر امروز (یکشنبه) احتمال سنگین شدن ترافیک در محور کندوان وجود دارد و محدودیتهای همیشگی نیز از سوی پلیس راهنمایی و رانندگی اعلام خواهد شد.
از سویی مسیر جنوب به شمال قطعه چهارم آزادراه تهران - شمال از مرزن آباد تا چالوس که هفته گذشته به دلیل ریزش کوه مسدود شده بود، هنوز بسته است و مسوولان در تلاش هستند تا بتوانند این مسیر را بازگشایی کنند.
محمدناصر زندی فرماندار چالوس که صبح یکشنبه با مدیرعامل آزادراه تهران - شمال در این باره گفتوگو کرده بود، گفت: این آزادراه هنوز مسدود است اما مدیرعامل آن تاکید داشت که در حال تلاش برای بازگشایی آن هستیم.
وی خاطرنشان کرد: مدیرعامل آزادراه اعلام کرده که در حال رفع مشکل یک دستگاه تونل در مسیر قطعه چهارم آزادراه هستیم که مشکلاتی را ایجاد کرده و باعث ریزش سنگ میشد. در صورتی که امروز و یا فردا این مسیر بازگشایی شد اطلاع رسانی صورت خواهد گرفت اما در حال حاضر مسیر جنوب به شمال قطعه چهارم آزادراه بسته است و مسافران از جاده قدیم برای رسیدن به چالوس استفاده کنند. ما اعلام آمادگی کردهایم در صورتی که مسوولان آزادراه اعلام کنند ماشین آلات و تجهیزات در اختیار آنها قرار دهیم اما تا کنون اعلام نیازی صورت نگرفته است.
مسوولان هواشناسی غرب مازندران اعلام کردهاند که بارشها از عصر یکشنبه آغاز میشود و روزهای دوشنبه و سه شنبه شدت میگیرد و در ارتفاعات و جادههای مرتفع بارش به صورت برف خواهد بود و دمای هوا نیز به طور قابل ملاحظهای کاهش خواهد یافت.
جام جم سرا به نقل از ایلنا: محمد هاشمی ضمن آرزوی قبولی نذورات، توصیههایی به تهیه کنندگان و توزیع کنندگان غذاهای نذری ارائه داد:
۱. مسئولان تهیه مواد اولیه باید از سالم و بهداشتی بودن مواد اولیه مصرفی اطمینان داشته باشند و آنها را از محلهای معتبر خریداری کنند.
۲. هدایا را از افراد معتبر و شناخته شده به عنوان نذورات قبول نمایند.
۳. در صورت مشکوک بودن به سلامت مواد غذایی، ادارات نظارت بر مواد غذایی و بهداشتی معاونتهای غذا و دارو دانشگاههای علوم پزشکی و مراکز بهداشت، آماده هر گونه همکاری هستند.
۴. مدیران هیئتها و هیئت امنا مساجد و تکایا، در قبول نذورات بصورت غذای آماده دقت مضاعف نمایند و ضمن خودداری از قبول غذای آماده از افراد ناشناس از سلامت غذای ارائه شده قبل از توزیع اطمینان حاصل نمایند.
۵. آب آشامیدنی باید بهداشتی و ترجیحا از شبکه توزیع عمومی باشد.
۶. خانوادهها از سالم بودن مواد غذایی نذورات خود اطمینان کامل حاصل نمایند.
۷. در صورت توزیع شیر حتیالمقدور از شیرهای پاکتی استریلیزه یا نهایتا پاستوریزه استفاده نمایید. از توزیع شیر خام که کمتر از ۱۰ دقیقه جوشیده است، بپرهیزید.
۸. در توزیع غذا از ظرف به ظرف کردن بیمورد آن خودداری و حتی الامکان در کوتاهترین فاصله غذای تهیه شده بصورت گرم توزیع گردد.
۹. استفاده از ظروف یکبارمصرف بهداشتی و مناسب نوع غذا (برای غذای گرم، نوع مات مناسب است)، در توزیع غذا توصیه میشود.
۱۰. برای توزیع چای حتی المقدور از لیوانهای یکبار مصرف مات و نو استفاده شود.
۱۱. در صورت استفاده از ظروف ملامین یا چند بار مصرف، مکانی برای شستشو و ضدعفونی آن برای هر نوبت استفاده، پیش بینی شود.
۱۲. حتما از سفرههای یک بار مصرف برای سرو غذا استفاده و از راه رفتن افراد روی سفره در حین پذیرایی خودداری گردد.
۱۳. رعایت شرایط سالم طبخ و توزیع بهداشتی مواد غذایی ضروری است.
۱۴. از ظروف یک بار مصرف مات دارای پروانه ساخت از وزارت بهداشت، درمان استفاده نمایید و از ظروف نازک پلاستیکی یکبار مصرف و ظروف بازیافتی که رنگ کدر و بویی خاص دارندبدلیل سرطانزا بودن بهیچوجه، استفاده ننمایید
۱۵. از ذخیره سازی مواد پروتینی خام و پخته در مجاورت هم موکدا خودداری و در ذخیره سازی گوشت نیز رعایت نکات ایمنی بویژه تمیز و قطعه نمودن گوشت و فریز نمودن فوری گوشتهای مازاد در قطعههای کوچک را رعایت نمایند.
۱۶. سبزیجات تازه مسلما آلوده به عوامل بیماریزا هستند و لذا ازبا توجه به محدودیت وقت، ازدحام و حجم بالای توزیع غذا از توزیع سبزی خودداری نمایند.
جام جم سرا به نقل از خراسان: اگر بتازگی پدر و مادر شدهاید یا سن فرزندتان به جوانی نرسیده است و از بینظمیهایش گلایه دارید، علیرضا عبدی، کارشناس و مشاور خانواده توصیههایی برای منضبط کردن فرزندان بر حسب سنشان دارد که میخوانید.
از ابتدای زندگی تا ۲ سالگی
نوزادان و نوپایان به طور طبیعی کنجکاو هستند و انتظار منظم بودن از آنها در این سن، کمی آرمان گرایانه به نظر میرسد. با این حال، عاقلانه این است که فقط چیزهای خطرناکی که او را به استفاده کردن وسوسه میکند، از جلوی چشم او دور کنید و تلاش کنید در این زمینه الگوی خوبی برای او باشید. فراموش نکنید که کودکان با تماشا کردن بزرگسالان به خصوص والدینشان، رفتارهای درست را یاد میگیرند. سعی کنید که رفتار خودتان به سرمشقی برای کودک تبدیل شود. منظم و مرتب بودن وسایل خودتان در خانه بسیار بیشتر از دستور دادن به کودک به جمع کردن اسباب بازیهایش، او را تشویق میکند تا اسباب بازیهایش را در اتاق پخش نکند و به نظم اهمیت بدهد.
از ۳ تا ۵ سالگی
هنگامی که کودک شما بزرگتر میشود و میتواند ارتباط میان رفتارهایش و پیامدهای آنها را درک کند، آموزش دادن قواعد خانه و تمرین منظم شدن را به او شروع کنید. پیش از اینکه کودک را برای انجام رفتارهای اشتباه تنبیه کنید، به او توضیح دهید که از او چه انتظاری دارید.
اگر چه در برخی موارد برای والدین راحتتر است که رفتارهای نامناسبگاه گاهی کودک را نادیده بگیرند، اما چنین برخوردی آموزش انضباط به کودک را مختل میکند. در این سن میتوانید از روش تنها گذاشتن به عنوان یک روش تنبیهی استفاده کنید؛ برای مثال به کودکی که اتاقش را بههم میریزد، باید بگویید رفتارش غیرقابل قبول است و او را به محلی مخصوص برای تنها گذاشتن ببرید. او را برای یک یا دو دقیقه به حال خود رها کنید و توجه داشته باشید که تنها گذاشتن کودک بیشتر از این مدت بیاثر است.
نکته مهم این است که از هر نوع تنبیه جسمی کودک در هر سنی خودداری کنید؛ به خصوص نوزادان و نوپایان نمیتوانند رابطهای میان رفتارشان و تنبیه جسمی برقرار کنند. آنها تنها درد تنبیه جسمی را احساس خواهند کرد. حفظ تداوم و ثبات در آموزش انضباط به کودک بسیار مهم است و والدین باید با اتفاق نظر تصمیم بگیرند که چه قواعدی را در خانه به اجرا بگذارند. والدین در عین حال که برای کودک روشن میکنند که چه رفتارهایی به تنبیه خواهد انجامید، نباید پاداش دادن را نیز فراموش کنند.
انضباط فقط با تنبیه کردن به دست نمیآید بلکه تقدیر از رفتار خوب کودک هم در ایجاد آن موثر است، برای مثال گفتن این جمله به کودک «آفرین که اسباب بازیهایت را خودت جمع کردی» موثرتر از تنبیه کردن او خواهد بود.
از ۶ تا ۸ سالگی
تنها گذاشتن و تعیین کردن تنبیههای منطقی و غیر جسمی برای مثال محروم کردن فرزند از یک وسیله مورد علاقهاش، برای این گروه سنی موثر است.
فرزندتان باید باور داشته باشد که شما به حرفی که میزنید، عمل میکنید. البته میتوانید گاهی به فرزندتان فرصت دیگری برای اصلاح رفتارش بدهید یا تا حد معینی خطاهای او را بپذیرید، اما در بیشتر موارد باید به آنچه میگویید، عمل کنید.
از ۹ تا ۱۲ سالگی
فرزندان در این گروه سنی را میتوان با واکنش دادن در برابر رفتارهایشان، منضبط کرد. با بزرگتر شدن فرزند و تقاضای او برای مستقلتر شدن و مسئولیت پذیری، آموزش دادن به فرزند درباره پیامدهای رفتارهایش روشی موثر و مناسب برای منضبط کردن او است؛ برای مثال اگر فرزند کلاس پنجمی شما، تکلیفهای مدرسهاش را پیش از خواب انجام نداده است، به نظر شما آیا باید او را مجبور کرد تا بیدار بماند و تکالیفش را انجام دهد؟
پاسخ شما بهتر است منفی باشد چراکه به این ترتیب فرصت آموختن یک درس مهم زندگی به فرزندتان را از دست خواهید داد. اگر بچهتان تکلیف مدرسهاش را انجام نداده است، بهتر است روز بعد به مدرسه برود و پیامد این کار را که نوعی بیانضباطی است، خودش تحمل کند. طبیعی است که والدین بخواهند بچهشان را از اشتباهی که مرتکب شده است، نجات دهند، اما برای آینده فرزند بهتر است که گاهی بگذارید او شکست بخورد.
به این ترتیب فرزندتان متوجه خواهد شد که رفتار نامناسبش چه پیامدهایی برای او خواهد داشت و احتمالا دوباره این اشتباهات را مرتکب نخواهد شد. البته اگر میبینید فرزندتان از پیامدهای منفی رفتارهایش درس نمیگیرد، باید به او برای اصلاح رفتارهایش کمک کنید.
از ۱۳ سالگی و بالاتر
تا این سن باید پایههای تربیتی فرزندتان را پی ریزی کرده باشید. در این سن نوجوانتان میداند که از او چه انتظاری دارید و وقتی از مجازات رفتار بد صحبت میکنید، منظورتان چیست. تلاشتان را برای رعایت نظم توسط نوجوانتان کم کنید چراکه اهمیت انضباط برای نوجوانان به اندازه کودکان کم سنتر مهم است. همان طور که برای یک کودک ۴ ساله، باید زمان خواب را معین و آن را اعمال کرد، برای نوجوانتان نیز باید حدودی را معین کنید. برای نوجوانتان قواعدی را درباره تکالیف مدرسه، دیدار دوستان و ساعتی که باید به خانه بازگردد تعیین کنید و با او از پیش درباره آنها صحبت کنید تا مطمئن شوید که سوءتفاهمی وجود ندارد.
نوجوانتان ممکن است گاهی از این قواعد شکایت کند، اما در عین حال درخواهد یافت که شما کنترل اوضاع را به دست دارید. هنگامی که نوجوانتان قاعدهای را زیر پا میگذارد، ممکن است بهترین مقابله محروم کردن نوجوان از امتیازات باشد، اما در عین حال باید با او صحبت کنید تا دریابید چرا او این قاعده را رعایت نکرده است.
توجه داشته باشید که باید تا حدی کنترل کارها را به نوجوانتان بسپارید. با این کار نه تنها درگیر مبارزه با او نخواهید شد، بلکه باعث خواهید شد که نوجوان به تصمیماتی که شما باید بگیرید، احترام بگذارد.
برای مثال به نوجوان در سنین پایینتر میتوانید اجازه دهید درباره دکوراسیون اتاقش تصمیم بگیرد. در نوجوانان و در سنین بالاتر میتوانید حوزه استقلال فرزندتان را گستردهتر کنید و برای مثال درباره زمان خوابیدن او انعطاف پذیرتر باشید. (مجید حسینزاده)