خواص بادرنجبویه (Lemon Balm) شامل آرام کردن اعصاب، ایجاد نشاط، تقویت قلب و ... است. در ادامه با عوارض و خواص بادرنجبویه بیشتر آشنا شویم.
بادرنجبویه را بادرنگبویه یا بادرنجوبه نیز مینامند. گیاهی معطر، علفی، چند ساله، پایا، پرشاخه و پرپشت است که ارتفاع آن به 30 تا 80 سانتیمتر و حتی بیشتر میرسد. بادرنجبویه از تیره نعناعیان میباشد که به حالت وحشی و خودرو در ایران میروید. این گیاه دارای عطری با طعم لیموی تند بوده و موطن اصلی آن قسمت وسیعی از شرق مدیترانه است و در بعضی نقاط آذربایجان و جلگه خزر نیز یافت میشود. از خواص بادرنجبویه بهرهبرداری بهمنظور تزیینی، طبی و تولید عسل است که به این منظور گیاه را در باغها و مزارع کشت میکنند. از تمامی قسمتهای رویشی گیاه جهت کاربردهای دارویی استفاده میشود.
طبیعت گیاه بادرنجبویه گرم و خشک است. بادرنجبویه داروی مورد علاقه پزشک بزرگ ایرانی، ابوعلی سینا بوده که برای تقویت قلب و انبساط روح تجویز میکرده است. خواص بادرنجبویه بهطور خلاصه عبارتند از:
مصرف همزمان بادرنجبویه با داروهای زیر میتواند تاثیر این داروها را کم کند و با عملکرد آنها تداخل نماید. بنابراین در صورت مصرف یک داروی خاص، قبل از خوردن بادرنجبویه، حتما با پزشک خود مشورت کنید:
ضد صرعها مانند کاربامازپین، فنی توئین، والپروات سدیم
باربیتوراتها مانند فنوباربیتال
بنزودیازپینها مانند آلپرازولام و دیازپام
خواب آورها مانند زولپی دم، سوناتا، lunesta، Rozerem
ضد افسردگیهای سه حلقهای مانند آمی تریپتیلین، نورتریپتیلین، دوکسپین، آموکسیپین
داروهای هایپرتیروئیدی و هایپوتیروئیدی مانند متی مازول، پروپیل تیویوراسیل، لوتیروکسین، لووکسیل، synthroid، unithroid
دیفن هیدرآمین، doxylamine
هرچند که گیاه بادرنجبویه همانند بسیاری از گیاهان دارویی دارای خواص مفید است ولی از مصرف بیش از اندازه آن باید خودداری نمود. همچنین با توجه به طبیعت و خواص بادرنجبویه بهتر است اشخاص دارای مزاج گرم، گیاه بادرنجبویه را نخورند و چنانچه مصرف کردند بری رفع عوارض آن میتوانند از گل بنفشه یا سکنجبین استفاده کنند. همچنین کسانی که دارای اختلالات هورمونهای تیروئیدی، افراد مبتلا به گلوکوم (آب سیاه چشم)، زنان باردار و شیرده، افراد حساس به آسپیرین و کودکان بایستی از مصرف این گیاه خودداری کنند.
تهوع، گیجی، تحریکات پوستی، در مواردی ناراحتی گوارشی، خستگی عمومی، احساس سنگینی در سر، بیحسی و سپس خواب عمیق و کاهش فشار خون از عوارض مصرف بیش از حد این گیاه است.
از آنجا که روغن گیاه بادرنجبویه عامل اصلی درمان گیاهی است، در همه کتب طب سنتی توصیه شده که از مصرف خشک شده گیاه خودداری و تازه آن استفاده شود. خواص بادرنجبویه تازه بهحدی است که در اسپانیا برگ تازه آن را با چای معمولی مخلوط و یک نوشیدنی مطبوع تهیه میکنند.
از مصرف خودسرانه آن و بدون نظر پزشک خودداری گردد.
به دلیل تداخلات دارویی، در صورت داشتن هر گونه بیماری خاص یا مصرف دارویی خاص، قبل از استفاده از گیاه دارویی با پزشک مشورت شود.
در صورت بروز هر نوع واکنش حساسیتی، باید مصرف این گیاه قطع گردد.
با مشاهده هر گونه عارضه جانبی به پزشک مراجعه شود.
گردآوری: مجله اینترنتی ستاره
خواص انگور فرنگی (Currant) شامل جلوگیری از بروز سرطان است و استفاده از روغن هسته انگور فرنگی برای کنترل التهاب بیماری ام اس مفید است.
خارتوت یا انگور فرنگی به شکل درختچه است و در ایران چهار گونه دارد، بهنامهای گالش انگور معمولی، انگور فرنگی تیره گل، انگور فرنگی شرقی و انگور فرنگی قرمز.
برگهای این گیاه معطر و برروی شاخههای بلند گیاه بهصورت یک در میان جفت یا خوشه بیرون میآیند. گلهای آن زرد کم رنگ و در بعضی سفید مایل به سبز از محور خوشهها آویزان بوده و بعدا به میوه ارغوانی تیره انگور فرنگی تبدیل میشوند. قسمتهای مورد استفاده انگور فرنگی، جوانه، برگ، میوه و روغن میوه است.
مزه ترش و معطر و خشک انگور فرنگی نشان از وجود مقادیر بالای ویتامین C و فعالیت آنتی اکسیدانی بالای آن است. انگور فرنگی سیاه (خارتوت) برای جلوگیری از سرماخوردگی و عفونت گلوی کودکان مفید است. میوه، آبمیوه و عصاره آن دارای فعالیت ضد التهابی و ضد ویروسی قوی است. همچنین از دیگر خواص انگور فرنگی خنک کننده، ملین و مسکن درد است.
محققان دانشگاه ایالتی کامپیناس دریافتند که پوست و گوشت انگور فرنگی نسبت به بلوبری و ذغال اخته خواص آنتی اکسیدانی بیشتری دارد. انگور فرنگی دارای ترکیبات شیمیایی خاصی است که در جلوگیری از استرسهای اکسیداتیو مؤثر بوده و در نتیجه مانع از بروز سرطان و بیماریهای قلبی و عروقی میشوند. پوست انگور فرنگی سرشار از آنتی اکسیدانها و رنگهای طبیعی است که برای استفاده در صنایع غذایی نیز مفید است.
طبیعت میوههای انگور فرنگی سیاه سرد و خشک است.
سایر خواص انگور فرنگی بهطور خلاصه عبارتند از:
درمان اغلب میگرن و سرفههای سخت و سیاه سرفه (استفاده از دم کرده برگ گیاه)
تسکین درد گلو، ورم لوزه و بند آوردن خونریزی لثه (غرغره جوشانده انگور فرنگی)
ملین و رفع یبوست (استفاده از میوه آن)
تقویت کننده بدن در برابر عفونتهای ویروسی مانند سرماخوردگی، آنفولانزا و زخمهای ویروسی مثل تبخال
کنترل التهاب در بیماریهایی نظیر آرتریت روماتوئید و ام اس (استفاده از روغن هسته انگور فرنگی)
کمک به درمان واریس (یکی از خواص انگور فرنگی کمک به بهبود گردش خون مویرگها است. استفاده از آب یا عصاره انگور فرنگی را میتوان روزانه و به مدت چند ماه برای کمک به بهبود مشکلات گردش خون مثل شکنندگی مویرگی و همچنین واریس استفاه کرد.)
ضد اسهال (پکارین موجود در انگور فرنگی سیاه برای درمان اسهال کاربرد دارد.)
زیادهروی در خوردن میوه انگور فرنگی مضر است و اختلالاتی را بوجود میآورد. توجه داشته باشید افرادی که ناراحتی معده یا روده دارند نباید از دم کرده انگور فرنگی (خارتوت) استفاده کنند.
چای سبز
چای سبز یک نوشیدنی فوق العاده است. با وجود اینکه تمام خواص این چای مورد بررسی علمی قرار نگرفته است اما همه محققان بر این عقیده اند که این چای بسیار مفید است. چای سبز حاوی میزان زیادی آنتی اکسیدان بوده و خواص دیورتیک (ادرارآور) و چربی سوزی دارد. در این مطلب در خصوص نحوه صحیح دم کردن و مصرف آن صحبت خواهیم کرد. لطفاً با ما همراه باشید.
چای سبز یک نوشیدنی فوق العاده است
چای سبز را مطابق با میلتان آماده کنید
طعم چای سبز بستگی به روشی دارد که شما در تهیه آن به کار می بندید. باید بدانید که دمای آب و مدت زمان دم کشیدن آن جزو عواملی هستند که طعم چای را متفاوت می کنند. چایی سبزخورهای قهار معتقدند که چای سبز خوب، طعم قوی دارد اما تلخ نیست. اگر آب بیش از اندازه داغ باشد یا برگ های چای سبز بیش از اندازه دم بکشند ممکن است که نوشیدنی تان طعم تلخ و نامطلوبی بگیرد. برعکس استفاده از آبی که به اندازه کافی داغ نیست نیز اجازه نمی دهد برگ ها به خوبی خیس شده و طعم خود را آزاد کنند. یادتان باشد که زمان دم کشیدن ایده آل به اندازه برگ های چای سبز نیز بستگی دارد. این چای باید با دمای بین ۶۰ تا ۸۵ درجه سانتی گراد مصرف شود. بهترین زمان برای دم کشیدن چای سبز نیز بین ۱ تا ۳ دقیقه است.
پژوهش ها چه می گویند؟
نتایج پژوهش های متعدد نشان می دهد که شیوه آماده کردن چای سبز تأثیر زیادی روی میزان آنتی اکسیدان های آن دارد. در نتیجه باید به موارد زیر دقت بیشتری داشته باشید:
* اندازه و شکل برگ های چای سبز از اهمیت بالایی برخوردار است. برگ های ریز و کوچک به سرعت دم می کشند و برگ های بزرگ نیاز به زمان بیشتری دارند تا تمام خواص خود را آزاد کنند.
* معمولاً چای سبز به صورت کیسه ای و همچنین انواع فله ای آن موجود است. در حالت کلی چای سبزی فله ای طرفدار بیشتری دارد و از ارزش بالاتری نیز برخوردار است. چون در تهیه چای فله ای از برگ های جوان، تکه های از ساقه گیاه و کمابیش تمام قسمت های چای دیده می شود. اما چای سبز کیسه ای فقط حاوی برگ های خرد شده چای است. بنابراین بهتر است انواع فله ای چای سبز را انتخاب کنید.
* دمای آب برای دم کردن چای سبز نیز اهمیت بالایی دارد. زمانی که آب جوش می آید باعث می شود تمام کاتچین های چای در حداقل زمان ممکن خارج شود. با این حال یادتان باشد هر چه آب داغ تر باشد میزان خواص چای که برای بدن لازم است کاهش پیدا می کند. بنابراین لازم است که بعد از جوش آمدن آب بلافاصله از آن برای دم کردن چای سبز استفاده نکنید. آب داغی که از حالت جوش افتاده و اندکی خنک شده است کمتر باعث تجزیه شدن ترکیبات چای مانند اسید گالیک در حین دم کشیدن شده و به این ترتیب خواص آن بهتر حفظ می شود.
خطرات مربوط به مصرف چای سبز کدام است؟
به طور کلی چای سبز نوشیدنی سالمی محسوب می شود. یادتان باشد اگر مدت زمان دم کشیدن چای سبز طولانی شود، طعم آن تلخ شده و میزان کافئین آن بیش از میزان لازم خواهد شد. علاوه بر این، طولانی شدن مدت زمان دم کشیدن خطر آزاد شدن ترکیبات خطرناکی مانند آفت کش ها یا فلزات سنگین را نیز افزایش می دهد. بنابراین بهتر است مدت زمان دم کشیدن چای را کوتاه تر کنید.
طعم چای سبز بستگی به روشی دارد که شما در تهیه آن به کار می بندید
چگونه می توان چای سبز را به شیوه ای دیگر مصرف کرد؟
اگر می خواهید از حداکثر میزان قدرت آنتی اکسیدانی فنجان چای سبزتان استفاده کنید می توانید به مدت ۲ ساعت برگ های چای را در آب سرد خیس کنید. در این صورت طعم فوق العاده ای خواهید چشید. در این صورت نیز از خواص ضروری این نوشیدنی طبیعی بهره ببرید.
سه خاصیت ناشناخته چای سبز
نتایج برخی پژوهش ها نشان می دهد که این چای خواص ناشناخته و فوق العاده ای دارد. این نوشیدنی خواص ضدسرطانی دارد و کاهش دهنده استرس و بیماری های قلبی است. علاوه بر این ۳ خاصیت ویژه دیگری نیز به این چای نسبت می دهند:
چای سبز برای داشتن دندان ها و لثه های سالمتر
محققان در سال ۲۰۰۹ روی وضعیت سلامت دهان و دندان ۹۴۰ نفر تحقیقاتی انجام دادند. آن ها مشاهده کردند افرادی که به طور منظم چای سبز می نوشند لثه های سالمتری نسبت به افرادی که به ندرت از این چای استفاده می کنند و یا لب آن نمی زنند دارند. هر فنجان چای سبز باعث کاهش عوامل ایجاد کننده بیماری های دهان و دندان مانند خونریزی لثه و تخریب مینای دندان می شود. پس برای داشتن دهانی سالمتر حتماً چای سبز میل کنید.
چای سبز برای پیشگیری از سکته مغزی
لازم است که بعد از جوش آمدن آب بلافاصله از آن برای دم کردن چای سبز استفاده نکنید. آب داغی که از حالت جوش افتاده و اندکی خنک شده است کمتر باعث تجزیه شدن ترکیبات چای مانند اسید گالیک در حین دم کشیدن شده و به این ترتیب خواص آن بهتر حفظ می شود
در همان سال ۲۰۰۹، پژوهش دیگری ارتباط بین مصرف چای سبز و تأثیر آن در کاهش چشمگیر سکته مغزی را به اثبات رساند.
نتایج این پژوهش که روی ۱۹۵ هزار نفر انجام شده بود نشان می دهد که نوشیدن روزانه ۳ فنجان چای سبز خطر بروز سکته مغزی را به میزان ۲۱ درصد کاهش می دهد.
چای سبز برای بهبود عملکرد مغز
به عقیده متخصصان نوشیدن چای سبز باعث محافظت مغز در برابر اثرات مخرب پیری می شود. در سال ۲۰۰۶، محققان تأثیر چای سبز را روی ۱۰۰۰ ژاپنی بیش از ۷۰ سال بررسی کردند. آن ها مشاهده کردند افرادی که در طول زندگی خود چای سبز مصرف کرده اند کمتر دچار مشکلات حافظه و ضعف عمومی عملکرد حافظه خود شده اند. محققان مشاهده کردند افرادی که در طول زندگی خود هر هفته بین ۴ تا ۶ بار چای سبز مصرف کرده اند به میزان ۳۸ درصد کمتر در معرض مشکلات دژنراتیو مغزی قرار گرفته اند. در واقع این افراد کمتر دچار زوال قدرت عقل شده اند. البته با وجود این نتایج، به نظر می رسد که نمی توان به طور قطع در خصوص تأثیر درمانی چای سبز روی بیماری ها نظر داد. با این حال متخصصان بر این عقیده اند که این چای اثرات پیشگیرانه فوق العاده ای دارد.
منبع:tebyan.net
نوشته خواص شگفت انگیز چای سبز اولین بار در بامداد پدیدار شد.
خواص به لیمو (Lemon verbena) شامل ایجاد آرامش و درمان بیخوابی، رفع سردرد، ضد نفخ و .. است. در ادامه با سایر عوارض و خواص به لیمو آشنا شوید.
به لیمو نام گیاهی از تیره شاهپسند است و بسیار معطر است. برگها بخش دارویی این گیاه هستند و بویی شبیه لیمو دارند. نام این گیاه به علت بوی خاص برگ آن (لیمو)، به فارسی ((به لیمو)) نامیده شده است. درختچه این گیاه 1/5 تا 2 متر و گاهی بیشتر هم ارتفاع دارد. این درختچه به سرمای چند درجه زیر صفر حساس است و در ایران در شمال کشور در هوای آزاد به خوبی رشد میکند. از قسمتهای مورد استفاده گیاه برگ درخت است، برگ گیاه به لیمو به رنگ سبز مات و دارای بوی معطر، طعم آن تند و کمی تلخ است. برگها را در اواخر تابستان جمعآوری میکنند و جهت استفاده از آن بایستی در محلی دور از نور، در جای خنک و سربسته نگهداری کرد.
مهمترین ترکیبات به لیمو مربوط به رایحه برگهای آن است. این مواد بسیار خوشبو است و مهمترین ترکیب شیمیایی آن روغن فرار (سیترال، لیمونن، ژرانیول، وربنالین، وربنین)، اسید پیرولیک، وایزو واریانیک و فلاونوئید است.
از خواص به لیمو علاوه بر خواص دارویی استفاده از آن به عنوان ادویه در مصارف خانگی است. اسانس به لیمو دارای خواص باکتریکش و حشرهکش بوده و همچنین در صنعت عطرسازی نیز از آن استفاده میشود.
طبیعت گیاه به لیمو گرم و خشک است. خواص به لیمو بهطور خلاصه عبارتند از:
دمنوش به لیمو :
دو قاشق مرباخوری (در حدود 10 تا 15 گرم ) برگ خشک به لیمو را در قوری ریخته و روی آن آب جوش بریزید، به مدت 20 دقیقه صبر کنید تا دم بکشد و در وقت خواب همراه عسل مورد مصرف قرار دهید .
جهت درمان میگرن:
بایستی 50 گرم به لیموی خشک را در یک لیتر آب سرد ریخته به مدت 2 ساعت خیساند. سپس ظرف مورد نظر را روی آتش گذاشته تا 5 دقیقه بجوشد. سپس 15 دقیقه دم کرده و آن گاه روزی سه بار و هر بار یک لیوان میل شود .
جهت درمان خستگیهای روحی، سردرد، تقویت حافظه:
5 تا 10 گرم برگ به لیمو در نیم لیتر آب جوش دم کنید، این دم کرده جهت درمان سوءهاضمه، نفخ، دلهره، عصبانیت، خستگیهای روحی، اضطراب، سردردها، تقویت حافظه مفید و اثر شفابخش دارد .
با وجود گسترده بودن خواص به لیمو، مصرف زیاد آن سبب کاهش ضربان قلب میگردد و باعث تحریک رودهها و رحم میشود، لذا کسانی که با مشکلات قلبی روبرو میباشند و یا خانمهای باردار در مصرف آن احتیاط نمایند .
در بیماران دچار نارسایی کلیوی و همچنین در دوران آبستنی و شیردهی باید از مصرف زیاد به لیمو اجتناب کرد.
استفاده موضعی به لیمو ممکن است باعث حساسیت پوستی شود.گردآوری: مجله اینترنتی ستاره
خبرگزاری آریا-گیاه دارویی خشخاش بانام علمی PAPAVERSOMNIFER و از خانواده تیر خشخاش با نام علمی PAIPAVERACEAE و نام محلیکوکنار و تورتوری، قدمتی فراتر از 4 هزار سال دارد. این گیاه در سطح جهان به عنوان مادهای مخدر، مورد استفاده قرار گرفته است.
به گزارش خبرگزاری آریا،خشخاش گیاهی علفی و یک ساله است که تاکنون بیش از 200 گونه متعلق به گیاه خشخاش یا پاپاور شناسایی شده و علاوه بر گونههای متعدد، خشخاش دارای زیرگونه واریته و فرمهای متفاوتی نیز است و برخی از محققان، آسیا را منشاء این گیاه میدانند. گیاه خشخاش دارای ریشهای مخروطی و کم و بیش چربی است که به طور مستقیم در زمین فرومیرود و طول ریشه اصلی این گیاه متفاوت بوده و به گونه گیاه و شرایط اقلیمی محل رویش بستگی دارد و به طور متوسط بین 18 تا 20 سانتیمتر و قطر آن یک تا 2 سانتیمتر است.
ریشه خشخاش دارای انشعابهای کمی است و ریشههای جانبی شبکه بسیار وسیعی از ریشههای ظریف را تا عمق 50 تا 100 سانتیمتر خاک به وجود میآورند و ساقه فوقانی ریشه قطورتر است که باعث استحکام ساقه میشود.
ساقه مستقیم استوانهای شکل با سطحی صاف به رنگ سبز روشن است و ارتفاع آن با توجه به شرایط اقلیمی محل رویش، متفاوت است.
برگهای این گیاه بیضی شکل و در سطح زمین قرار میگیرند و بدون دمبرگ هستند و به طور متناوب بر روی ساقه قرا میگیرند و برگهای پایین ساقه بزرگتر بوده که به تدریج به طرف بالا کوچکتر و تخم مرغی شکل میگردند.
گلهای این گیاه انتهای ساقههای اصلی و فرعی پدیدار میشوند و دارای گلبرگ سفید هستند که ناحیه فوقانی به رنگ بنفش یا روشن است و میوه خشخاش به شکل گرز بوده که شیرههای مخصوص تولید میکند.
مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری سیستان و بلوچستان در این رابطه گفت: خشخاش به وسیله بذر تکثیر مییابد و برای کاشت و تکثیر خشخاش به منظور استخراج مواد موثر مورد انتظار همواره باید از گونهها و یا واریتههایی استفاده نموده که نسبت به آسفالت و بیماریها مقاوم است و از میوههای زیاد و مقادیر فراوان الکالوئید برخوردار باشند.
نبی یاری افزود: ارقام انتخاب شده باید ساقههای محکمی داشته باشند به طوری که با وزش باد روی زمین نخوابند در غیر این صورت مقدار بسیار کمی گل تولید میکنند و در نتیجه میوهای که تولید میکنند از مواد موثر کمتری برخوردار است.
وی ادامه داد: طول دوره رشد گیاهانی که در فصل بهار کشت میشوند 120 تا 160 روز است و دوره رشد خشخاش به 6 مرحله خواب بذر، سبز شدن بذر، تشکیل برگهای طوقهای، طویل شدن ساقه، گلدهی و مرحله رسیدن بذرها و میوهها و پراکنش تقسیم میشود.[وضعیت کشت خشخاش در افغانستان]
مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری سیستان و بلوچستان در رابطه با خواص دارویی گیاه گفت: برگ این گیاه برای تسکین سرفه و رفع اسهال و بیخوابی استفاده میشود.
یاری افزود: تخم این گیاه سرفههای خشک را درمان کرده و چاق کننده و مخدر است و بیخوابی یا کم خوابی را درمان می کند.
وی بیان کرد: تخم گیاه دارویی خشخاش، درد سینه را درمان کرده و سوزش مجرای ادرار و اسهال کهنه و کم خونی را درمان می کند و نیروی جنسی را نیز تقویت میکند.
یاری تاکید کرد: ریشه این گیاه فشار خون را پایین میآورد و درد کمر تا زانو یا سیاتیک را درمان میکند.
خبرگزاری آریا-جوزهندی برای درمان و تسکین بسیاری از دردها مفید شناخته شده است. در طب سنتی، دانه و روغن جوزهندی را برای درمان بیماریهای مربوط به اعصاب و سیستم گوارش تجویز میکنند.
به گزارش خبرگزاری آریا،درخت جوزهندی با نام علمی Myristica fragrans از جنس درختان همیشه سبز است. جوزهندی میوهی درختی به همین نام است که مصرف آن به صورت خشک شده در مناطق گرمسیری رواج بسیاری دارد. هر دانه را از خارج، پوستهی سختی به رنگ قهوهای متمایل به خاکستری در برمیگیرد و شیارهای عمیقی دارد که با جدا کردن این پوسته، دانهی آن ظاهر میشود.
دانه، سطحی چینخورده دارد و رنگ آن متمایل به خاکستری است. به طور کلی، جوزهندی در طولی حدود 5/2 سانتیمتر و قطری حدود 5/1سانتیمتر شکلی شبیه به تخممرغ دارد.
آن چه جوزهندی را به یکی از طعمدهندهها و ادویههای پُرمصرف در غذا، به خصوص در مناطق گرمسیری، تبدیل کرده است، عطر و بوی تند و مطبوع آن است.
صرفنظر از نقش جوزهندی به عنوان ادویه در غذا، این دانه خواص غذایی و درمانی بسیاری نیز دارد؛ جوزهندی منبع خوبی از ویتامینها، املاح معدنی، اسیدهای آمینه، روی، آهن، مس، کلسیم، ژرمانیوم، فلاوونوئیدها و بسیاری مواد مفید دیگر است.
مخلوطی از چند قطره روغن جوزهندی و عسل حالت تهوع، سوءهاضمه و اسهال شدید را درمان میکند
در گذشته، خردشده دانههای جوز را به عنوان طعمدهنده به بسیاری از غذاها میافزودند. همچنین برای برطرف کردن مزه نامطبوع داروها، آن را به تنتورها اضافه میکردند. خواصی از جمله هضمکننده غذا، ضدنفخ، ضددرد، محرک، ضدمیکروب، مقوی معده و ضداسپاسم (دلدرد) برای آن قائل بوده و هستند.
امروزه از این دانه استفاده بسیار زیادی میشود و آن را در بسیاری از کشورها در انواع نوشیدنیها، کیکها و شیرینیجات و حتی انواع سوپها میریزند. حتی اسانس آن در صنایع عطرسازی و آرایشی بهداشتی کاربرد دارد. دانههای جوز دارای روغنی هستند که با روش فشردن از آن جدا میشود و به نام کره جوز هندی شهرت دارد. این کره به صورت نیمه جامد و به رنگ قهوهای مایل به قرمز و با طعم و بوی جوز است.
* آرامکننده درد معده
برای درمان قولنج روده، جوزهندی را امتحان کنید چرا که سالها برای درمان سوءهاضمه، اسهال و باد روده مصرف میشده است.
منبع:tebyan.net
گیاهشناس معروف، آندرو گدرت، نویسنده کتاب «درمان بیماریهای گوارشی» در اینباره میگوید: اسانس و سایر ترکیبات شیمیایی که در جوزهندی پیدا شده به فرد کمک میکند تا دستگاه گوارشش منظم کار کند. برای بهبود هضم، مقداری (نباید از نصف قاشق چایخوری بیشتر باشد ـ چرا که مصرف مقدار زیاد جوز موجب تهوع میشود) جوزهندی را در یک کاسه شوربای آرد جو ریخته و به مدت چند هفته هرروز صبح میل کنید.
خبرگزاری آریا-نحوه استفاده : مانند سایر سبزیجان خواص خوراک دارد اما سبزی حضرت فاطمه بوده است.شیوه های درمانی هم دارد که در ذیل به آن اشاره خواهد شد :
به گزارش خبرگزاری آریا،خواص : قطع کننده خونریزی و چرک میباشد، گیاهی است یک ساله که وحشی آن خزنده، با ساقه های خوابیده کمی قرمز و با برگهای دایره ای گوشتی که دور گلهای کوچک زرد رنگ آن ظاهر می شوند. نوع پرورشی آن با برگهای ضخیم گوشتی سرخ رنگ که بلندی آن 40 ـ 10 سانتی متر است، برگهای آن گوشتی کلفت با کرکهای کوتاه، تخم آن سیاه کوچک. وحشی آن معمولا ًدر مناطق معتدله دنیا همه جا و در نواحی سایه دار مرطوب در مزارع و بوستانها و حاشیه دریاچه ها می روید.
در ایران معمولاً کاشته می شود، ولی به طور وحشی نیز در مناطق شمالی ایران در اطراف رشت، لاهیجان، اطراف تهران، تفرش، اراک و سایر نواحی می روید. تکثیر آن از طریق کاشت بذر آن صورت می گیرد و بذر آن را به طور مستقیم در مزرعه اصلی در ماه های اردیبهشت تا تیرماه می کارند. خاک مزرعه باید غنی باشد و چون احتیاج به آب زیاد دارد آبیاری آن باید مرتباً صورت گیرد.
خرفه از نظر طبیعت طبق نظر حکمای طب سنتی خیلی سرد و تر و دارای نیروی قابضه است و مدر است و معتقدند که برگ و ساقه آن مسکن صفرا است و آن را قمع می کند و حرارت خون و کبد و معده را تسکین می دهد و برای تسکین حدت تبهای گرم و صفراوی و تسکین عطش و کنترل ترشح ادرار در مورد بیماری دیابت و رفع سردرد های گرم مفید است و خونریزی از هر عضوی را قطع می کند و همچنین در مواردی که چرک از سینه آید قطع می کند و برای خرد کردن سنگ مثانه و ازدیاد ترشح بول مفید است، یعنی مدر است و برای سرفه و سوزش مجرای ادرار و مثانه و روده ها و بواسیر و همچنین تسکین حرارت رحم و سوزش و درد آن مفید است.
تخم آن ضد کرم کدو است و عصاره ساقه و برگ آن برای بیماریهای کبد و بیماریهای کمی ویتامین c بسیار مفید است، البته کمتر از شاهی. زیرا در خرفه تا حد 25 گرم در 100 گرم برگ ویتامینc دارد و به عنوان رژیم غذایی اشخاص مبتلا به اسکوروی تجویز می شود.
مقدار خوراک از آب برگ ساقه آن 40 گرم که با 8 گرم نبات یا شکر مخلوط کرده و خورده می شود.
اگر آن را پخته و با کمی پیاز و روغن سرخ کرده و بخورند برای قطع اسهال صفراوی و تقویت روده ها و تبهای گرم بسیار نافع است به خصوص در فصل های گرم سال و برای اشخاص گرم مزاج.
اگر برگ و ساقه آن را مانند سالاد و با سرکه بخورند برای درد کلیه بسیار نافع است.
جویدن برگ آن به مقدار کم، کندی دندان را رفع می کند(که از خوردنمیوه ترش و یا علت دیگری ایجاد شده باشد)و زیاد جویدن آن کندی دندان ایجاد می کند.
از عصاره آن برای التهابهای گرم چشم با مالیدن در محل ملتهب استفاده می شود.
ضماد برگ و ساقه آن با روغن گل سرخ برای تسکین سردردهای گرم و ورمهای گرم نافع است و با آرد جو برای جرب نافع است.ضماد برگ و ساقه آن به تنهایی برای تسکین حرارت اعضا و سوختگی آتش مفید است و اگر بر معده و کبد گذارند برای تسکین حرارت آنها مفید است و اگر با حنا تهیه شود و بر کف دست و پا گذارده شود برای حرارت و پیسی های دست و پا در صورت تکرار مفید خواهد بود.
ضماد ریشه آن برای زگیل قوی تر از ضماد گیاه است. اشتها را کاهش می دهد و اسراف در خوردن آن نور چشم را نقصان می دهد. این قبیل افراد سرد مزاج اگر بخواهند بخورند باید با نعناع و کرفس باشد، مقدار خوراک از آب آن تا 100 گرم است.
خاصیت تخم خرفه مانند آب خرفه است و گرد برگ و ساقه خشک آن برای زخمهای دهان اطفال و زخمهای نظایر آن نافع است و گرد آن برای طحال و معده اشخاص سرد مزاج مضر است.
اگر بیست گرم برگ خشک آن را کوبیده با شکر و جلپ بخورند برای تبها و سرفه های گرم بسیار نافع است، مقدار خوراک گرد آن تا 20 گرم است. مشابه آن در اکثر موارد فوق اسفرزه است.
در مورد خواص خرفه در مدارک فنی منتشره در مغرب زمین چنین آمده است:
خرفه در چین و هندوچین مصارف دارویی وسیعی دارد. از خرفه به عنوان خنک کننده، نرم کننده، جبران کننده کمی ویتامینC و نیروبخش، التیام دهنده زخم و محلل ورم استفاده می شود.
بهار نارنج منبع بسیار خوبی از مواد مغذی و مواد معدنی ضروری است که برای بدن بسیار مفید هستند. این مواد معدنی شامل منیزیم، منگنز، بور، کلسیم، روی، سلنیوم، سدیم ، مس و پتاسیم میباشند. ترکیبات فعالی نیز در بهار نارنج وجود دارد از جمله روغن فعال، فلانوئیدها و فورانوکومارین. همچنین دارای ویتامینهای B، C و D هستند.
طبیعت شکوفه نارنج (بهار نارنج) گرم و خشک است.
خواص دارویی بهار نارنج بهطور خلاصه شامل خواص بهار نارنج بر سلامت روح و سلامت جسم است.
خواص بهار نارنج بر سلامت روح
خواص بهار نارنج برای سلامت جسم
استفاده زیاد از عصاره بهار نارنج سبب بالا رفتن فشارخون و افزایش ضربان قلب میشود و افراد دچار بیماری قلبی باید از استفاده بیش از حد آن پرهیز کنند.
بهار نارنج دردوران بارداری و شیردهی بایستی با احتیاط مصرف شود.
زیادهروی در خوردن عرق بهار نارنج بیخوابی ایجاد میکند.
زیاد بوئیدن بهار نارنج سبب بیخوابی میشود، از این خاصیت میتوان در مواقع نیاز به نخابیدن استفاده کرد.
گلاب مصلح (اصلاح کننده ضرر) بهار نارنج است.
برای جلوگیری از آسیب دیدن لباسها توسط حشرات به جای استفاده از نفتالن که بدبوست میتوان از پوست و شکوفههای خشک نارنج استفاده کرد.
تحقیقات نشان داده میزان موادی که مسئول بوی عطر و خواص درمانی اسانس بهار نارنج هستند در اسانس بهار نارنج جنوب بیشتر است و به دلیل اینکه اسانس بهار نارنج جنوب از نظر داشتن مواد اصلی عطر بسیار غنی بوده، از نظر خوشبویی کیفیت بسیار بالایی دارد و از نظر کمیت نیز در رتبه بالایی قرار دارد.
و در پایان لازم است بدانیم اثر بهار نارنج در ظرف مسی تا هفت سال و در ظرف شیشهای تا یک سال باقی میماند.
خبرگزاری آریا-میدونید چرا توی مراسم عزا گلاب زیاد استفاده میشه؟ چرا گلاب میریزند روی لباس و بدن عزادارها؟ چرا توی مراسم عروسی این گلاب استفاده نمیشه؟
به گزارش خبرگزاری آریا،چرا وقتی شاد هستیم کسی دست به گلاب نمیزنه؟به خاطر اینکه گلاب غم زدا است. ترشح ئیدروفین و اندروفین را در مغز متعادل میکنه و احساس آرامش و آسودگی به آدم میده.
شب اگه فکرای بد توی کلهات میاد، اگه هی اینور و اونور میشی نمیتونی بخوابی کافیه یک پارچه سفید برداری و روش گلاب بریزی و بگذاری زیر سرت، تا صبح مثل یک دسته گل میتونی بخوابی.
نسخه دوم هم پیشنهاد میکنم یک لیوان بردارید و یک چهارم آن را عسل بریزید و دو سوم آب جوش و کمی گلاب. قبل از خواب این شربت را صرف کنید ببینید چه حالی میده واسه خواب.
خبرگزاری آریا-آلوئه ورا ( آلوورا ) یا صبر زرد گیاهی است علفی و چند ساله با برگهای ضخیم، گوشتی و دراز. حاشیه برگهای آن کمی پیچ و خمدار و دارای تیغ است.
به گزارش خبرگزاری آریا،گلهای آن بهصورت خوشهای زیبا در انتهای محور ساقه گلدار و به رنگ سبز مایل به زرد قرار دارند.
آلوئه ورا خاص مناطق آفریقایی است که به آن زنبق بیابانی یا صحرایی هم میگویند. در برخی کشورها با نامهایی چون «گیاه جاودانگی»، «گیاه دارویی»، «گیاه ملکه» و … نامیده میشود.
نخستین بار مصریها گیاه آلوئه ورا ( آلوورا )را برای درمان زخمها، سوختگیها و عفونتها به کار میگرفتند. پس از آنها یونانیها، اسپانیاییها و آفریقاییها به شیوهها و منظورهای مختلف از گیاه آلوئه ورا ( آلوورا ) استفاده میکردند.
ترکیبات مهم گیاه آلوئه ورا ( آلوورا )
گیاه آلوئه ورا ( آلوورا ) حاوی مشتقات هیدروکسی آنتراسن از جمله آلوئینهای A2وB به میزان 40- 25درصد کل ترکیبات و مشتقات کرومون از جمله آلوئه رزین 2A، B وC است.
ترکیبات مهم دیگر گیاه آلوئه ورا ( آلوورا ) شامل قندها از جمله: گلوکز، مانوز و سلولز، آنزیمها از جمله: اکسیداز، آمیلاز و کاتالاز، همچنین ویتامینهایی نظیر: B1، B2، B6، C، E و اسید فولیک و مواد معدنی مانند: کلیسم، سدیم، منیزیم، روی، مس و کروم میباشند.
خواص آلوئه ورا آلوورا آلوئه ورا
مرور کلی بر خواص دارویی گیاه آلوئه ورا ( آلوورا ):
آلوئه ورا ( آلوورا ) از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است و شیرابه آن به مصرف طبی میرسد.
1)آلوئه ورا تقویتکننده بدن است.
2)آلوئه ورا یبوست را برطرف میکند و رودهها را تمیز میکند.
3)آلوئه ورا برای معالجه آسم مفید است.
4) آلوئه ورا سوءهاضمه را برطرف میکند.
5) آلوئه ورا در معالجه صرع مفید است.
6) آلوئه ورا خون را تصفیه میکند.
7) برای برطرف کردن خارش ناشی از گزیدگی حشرات شیرابه آلوئه ورا را روی پوست بمالید.
8 ) اگزما را درمان میکند.
9)آلوئه ورا برای معالجه اسهال خونی مفید است.
10) برای رفع ریزش مو، شیرابه آلوئه ورا به سر مالیده و موها را با آن ماساژ دهید.
11) بیماری کبدی را برطرف میکند.
12) برای التیام زخمها شیرابه آلوئه ورا روی زخم بمالید.
13) صبر زرد (آلوئه ورا )بهترین کرم مرطوبکننده است برگها را بشکنید و ژله آنرا به پوست بمالید.
14) مبتلایان به بیماری قند میتوانند با مصرف اآلوئه ورا قند خون خود را کنترل کنند.
15) برای شستن چشم و زخمها شیرابه آلوئه ورا را با آب مخلوط کرده و استفاده کنید.